Kvilepuls!

"Du er gal du, Christine! Eg skjønar ikkje kor du hentar kreftene dine i frå! Hadde eg hatt berre litt av ditt pågangsmot! Du er ikkje rett skrudd saman. Kva blir neste ekspedisjon? Respekt! Råskap på to hjul! Men kvifor i alle dagar sykla du så fort? Eg tar av meg hatten..hadde eg berre hatt ein hatt."

Tilbakemeldingane har ikkje latt vente på seg etter Nordkapp - Lindesnes eventyret blei avslutta. Mange har kalla meg gal. Andre synest eg er tøff. Nokre har beundra mitt pågangsmot. Dei aller fleste har lurt på kva som dreiv meg til å sykle nærare 270 mil gjennom eit vêrhardt, kupert og eviglangt land på 19 dagar.



"Heimlengselen," pleier eg å svare, med glimt i auge og ein oppfølgingskommentar på lur. "Lei av å sove i telt." Latter! Det er nok ikkje heile sanninga, men likevel ikkje heilt løgn. 

Det har tatt meg tid å fordøye denne ekstreme sykkelturen. Så mange inntrykk, så mange opplevingar. Så mange nye kjensler og sider ved meg sjølv eg aldri har møtt. Oppturar og nedturar. Kontrastar eg ikkje kunne drømt om å førestille meg. Framleis klarar eg ikkje heilt å ta inn over meg at eg har sykla Nordkapp - Lindesnes på 19 dagar. 

2603 km. 133 timar på sykkelsetet. 19 dagar. Det er langt det. Prøv gjerne å sykle Bergen - Voss 19 dagar på rad med ein sykkel som veg 35 kg, med dårleg matlyst, lite søvn, våte klede, sittesår og betente ledd over heile fjøla.

Sjølv om tilbakemeldingane har vert overveldande og eg heile tida får bekrefta at det står stor respekt av det eg har gjort, er det som om ein del av meg som ikkje heilt klarar å glede seg over prestasjonen. Å nå Lindesnes, dagdrøymte eg om i kvart ledig minutt på sykkelsetet. Eg burde vere nøgd, juble og leve på dette resten av livet. Og joda, misforstå meg rett, eg er glad og veldig stolt. Men i staden for å stoppe opp og glede meg over prestasjonen og nyte seieren, jaktar eg allereie på nye utfordringar og nye måtar å realisere meg sjølv på. Suksess er ferskvare. Det heng nok tett saman med min livsfilosofi og mitt sterke konkurranse innstinkt. Flink pike syndromet slår nok også inn. Vil klare meir, vil bli betre, vil utfordre og meistre. I tillegg er eg av den oppfatting, at  livet handlar om å vere lykkeleg. For å vere lykkeleg må ein kjenne ei meining med livet. Det er ikkje nok å berre eksistere. Dei som tidlegare var faste lesarar av bloggen, veit at min store visjon i livet er å formidle kor viktig det er å ha ei glede med alt ein gjer. Alt for mange av oss gløyme at livet handlar om å vere lykkeleg. Vi går på autopilot i ein travel kvardag, og vårt handlingsmønster er regulert av samfunnets forventingar og våre nære og kjære relasjonar.Vi gløyme å trekke pusten og kjenne etter om vi verkeleg er lykkeleg og om vi verkeleg kjenne ei meining med livet. 



Kva som gjer oss lykkeleg er individuelt. Og for å forstå kva som gjer oss lykkeleg, må vi forstå kva faktorar som medverker til vår lykkekjensle. Vi har godt a å stoppe opp og bevisstgjere dei små og store val ein tar, kvar dag. Å finne ei ultimat utfordring og meistre den, DET gjer meg lykkeleg. Når eg klarar å leve ut mitt sanne potensiale og klarar å vere den beste versjonen av meg sjølv, kjenne eg at livet gir meining. Av og til må ein berre vere litt gal, ta sats og hoppe ut av komfortsona. Det er då ein veks som menneske, kjenne at ein leve og kan realisere seg sjølv og draumane sine. Dette driv meg i kvardagen. Dette driv meg også til å allereie no tenke på neste utfordring. 

For meg handlar også livet i stor grad om kontrastar. Eg kan ikkje ligge på sofaen kvar dag og ha det behageleg. Eg treng å oppleve smerte, eg treng å trene til syra tar meg og eg treng å vere så sliten at eg har lyst å byrje å grine. Kontrastar forsterkar dei ulike kjenslene våre og gjer livet mindre montont. Du veit sjølv, kor godt det er å ligge på sofaen ETTER ei hard treningsøkt. Ein seier smakar best når ein VERKELEG må jobbe for den.



Som lita jente pleide eg å kaste udrande blikk på forbipasserande syklistar, nedlessa i bagasje. Eg tenkte med meg sjølv, at det å sykle vekesvis på tung sykkel i all slags vær, det var galskap. Kven er det som gjer noko sånt? .... Ironisk nok enda eg opp som ein av desse nedlessa syklistane sjølv. Eg kan konstantere, at det å sykle Norge på Langs på tung sykkel gjennom eit kupert og værhardt land, det er galskap. Galskap fyllt av hærlege kontrastar, som definitvt sitt spikra som minne for livet.



Midnattsol på Nordkapp. Hundreogein store myggstikk i Finnmark. Den nydelege teltplassen ved Kåfjord. Reinsdyr ved teltet. Nudlar og karbonade laga på primus. 10 mil i motvind over evighetslandet Sennalandet. Å sykle i ring i Alta. Bubilar i hopetall. Eviglange fjordarmar. Fjell med spektakulær utsikt. Kviletid på dei mange ferjene. Senjatrollet med varm kaffe på ein våt dag. Overfart til Andøya med kraftig sjøsjuke. Nydeleg kveldsetappe på paddeflate Andøya. Sydvest og sykkelhjelm.



Ein varm dusj og ein mjuk seng. Midnattsol og lette bein til Svolvær. Tunge bein, motvind og regn på Lofoten. Innstilt ferje til Bodø. Våte ullsokkar og våte sykkelsko. Det konstante ønsket om å bytte sykkel mot bubil. Dårleg matlyst og mental utmattelse. Kyllingsalat med ferskt brød. Polarbørd med nugatti. Matpause i grøfta på E6. Humørsvingingar. Punktering. Den trivelege mannen på Grong, som kunne tilby både XL1 og kaffe rett i koppen. Straka vegen på E6. Umogleg bykøyring i Trondheim. Medvind opp Dovrefjell.



Trivelege menneske. Dårlege sykkelstiar/traktorvegar. Dårleg sykkelvegskilting. Heftig sykkelshortsskille. Krittkvite strender og hissige bilistar. Nedlagt hotell i Lekvsik. Feilsykling i Hønefoss. Endå fleire hissige bilistar. Det konstante ønsket om å hoppe på eit tog. Heimlengsel. Smerter og X antal smertestillande. Sniklading av alt elektronisk utstyr. Fortvilte tårer. Ulovelg motorvegkøyring. Jubelscene berre for ein dusj og ein mjuk seng.



Alt for få timar søvn. Kjensla av å duppe av bak styret. Red bull, pepsi max og iste. Smågodt - 7 kg totalt på turen. Nydelege Stokke Nedre med trivelege Mina og heimelaga pizza. Bilistar som påstår at vegen framfor oss er flat. Uendeleg mange fjell. Hjelpsomme menneske. Siste nat med 3 timar søvn. Siste etappe på 25 mil (mange tårer). Synet av Mamma og Pappa på Lindesnes. Kjensla av å kunne sette frå seg sykkelen.



 Som eg pleie å sei; eg er glad eg har gjort det, for eg gjer det aldri igjen. Det kjennes som om det var i går. To spente sjeler på Nordkapp platået midt på natta, under knallblå himmel om midnattsol. Vindsikker bekledning og upåklageleg pågangsmot. Lite visste vi om kva som venta oss, og godt var det, for ellers hadde eg nok aldri gjort det.



Det er greit nok å sykle 2603 km på 19 dagar, viss ein ser vekk i frå våte sokkar og illeluktande klede. Ein kropp som får altfor live søvn og kvile, dårleg matlyst og elendig ernæring. Heimlengsel og smerter. Kalde netter i telt i klamme soveposar... Men eventyret kom som ei pakkeløysing, det fann vi tidleg nok ut. Eg var ikkje i tvil om at det kom til å bli tøft. At vi ville få mange utfordringar og at oppturane konstant ville veksle i nedturar. Likevel hade eg ingen ide om kva eg skulle gjennom. Forestill deg at du har sykla 19 mil. Du er sliten. Kleda er våte og du går å legg deg i ein kald og klam sovepose. Du veit at om nokre timar søvn, skal du sykle igjen. Heimlengsel. Du har store betente sittesår. Betent akilles og betent kne. Negla i storetåa er inngrodd og verknde. Du får i deg for lite mat og søvnen er av dårleg kvalitet. Vind og regn slår teltduken i ansiktet ditt og vekker deg konstant. Du våknar tidleg, for i morgontimane fungerer teltet som ei badstu. Og så skal du på ny sette deg på sykkelen igjen og sykle heile dagen. I dag, i morgon og dagen etter det igjen. 



Eg kjem aldri til å legge skjul på at det avr ein tøff tur på mange måtar. Likevel ville eg aldri vert for utan. Det som ikkje tar livet av deg gjer deg sterkare. Etter denne turen er det ingenting som er tungt, ingenting som er langt og verkeleg ingenting som er umogleg. Eg har gjort noko eg undervegs ikkje trudde eg skulle klare å gjennomføre. Eg har sprengt grenser og tråkka langt utanfor komfortsona. Eg har realisert ein draum eg har hatt lenge og bevist for meg sjølv at eg kan få til alt eg vil, berre eg vil det sterkt nok. Etter denne turen kjenne eg meg udødeleg. 



Udødeleg. Stolt. Lykkeleg. Og veldig glad for at eg slepp å sykle 2603 km dei neste 19 dagane.



Eg vil også benytte anledninga til å takke alle rundt meg. Oppmuntrande meldingar, støttande kommentarar, heiarop og engasjement. Eg vil gjerne få takke Mamma og Pappa spesielt, verdens beste sykkelskruingskomite, utstyrskomite og velkomstkomite. Då det var så tyngst siste dagen, var synet av dåke på Lindesnes min fremste motivasjon. Tusen takk til EM Budbil for eit supert samarbeid og påliteleg oppfølging. Tusen takk til GET Bergen og Yngve for Norgepålangs-sikker bekledning. Eit godt støtteapparat tek vekk mange bekymringar. For dette er eg evig takknemleg. Tusen takk til Jan Erik for tidenes tolmodighet og humørsvingings-toleranse, for frakt av telt og godt selskap på turen. Dåke er alle heilt fantastisk og avgjerande for at turen blei ein realitet.



Til slutt, NPL syklistane sine hotte sykkeltips:

- Motvind er din verste fiende. Ikkje undervurder sidevinden heller!

- Lukta av svidde bremseklossar betyr at du er langt i frå toppen du er på veg opp på. 

- ein motorsyklist kjem sjeldan aleine.

- tut og vink er aldri positivt...

- sykkelstiar er ikkje eigna for syklistar. Ironisk nok!

- du får aldri nok ullsokkar.

- sykkel forbudt skilt må ein fint ignorere.

- oppvarma do er kraftig undervrdet!

- Sykkelkrem er eit must.

  

I skrivande stund nyte eg heite kvardagar i Bergen. Eg er nok ei enkel sjel og trives godt i kvardagen. Med trening, jobb og venar. Kvardagslykke er kraftig undervurdert, men eg gledar meg likevel litt til neste eventyr. Helsa går det mykje betre med også. Tåa er operert, den andre tåa er framleis følelsesløs, men kven bryr seg om det. Kneet er ikkje lenger betent og akilles oppfører seg eksemplarisk. Sittesåra har grodd og låsningane i korsrygg har opphørt. HURRA!

Vi blogges ved neste eventyr... Hadet bra så lenge, bloggen!



Ps: neste gongs syklar eg motsatt veg, då får eg garantert medvind heile vegen... 

 

 


Dag 20: Sjarmøretappen!

Nokon kallar det siste innspurt. Andre for sjarmøretappen. Personleg synest eg det er svært lite sjarmerande å ha ein etappe på over 20 mil forann seg. Det er ei lang oppløpsside det.

Dagen starta nok ein gong, så alt for alt for tidleg. Gårsdagens etappe på 19 mil sat godt igjen i kroppen då eg våkna 0500. Jan Erik blei vekt kl 0530, ein halvtime før vekkerklokka skulle ringe. Nokon var tydelegvis spent på dagen og meldinga til stakkaren som låg ogsov var klar: Har nett tenkt til å sykle litt, vil du vere med?

Karen var ikkje vanskeleg å be og ein halvtime seinare var syklane pakka for aller siste gang. Turen starta friskt med 700 høgdemeterstigning medan det blei fellt nokre tårer. Dette var sårt urettferdig. Fjell igjen... Fjell over alt, og over 20 mil igjen til mål.

Eg såg mørkt på heile målgangen. Beina tunge og hovudet endå tyngre. Men vi tråkka osss framover, frå Drangelid til Nissedal og vidare til Åmli. Vi sa hadet til kuperte Telemark og hei til Agder. endeleg! Over eit eviglangt fjell med 5 mil jamn stigning og endå fleire fortvilte tårer. Så sliten, så lei. Skiltet til Evje kom ikkje eit sekund for tidleg. Berre 8 mil igjen no, trudde vi....

Ein lokalhelt lova oss flate, flotte vegar i retning Lindesnes, og vi la i veg med friskt mot. Det var mildt sagt smell å møte på atter eit fjell på omlag 400 høgdemeter med bratt stignig. Beina var heilt tom og psyken på bunn. Den tunge sykkelen blei leia i fortvilelse i retning toppen. Steikande sol og silande sveitte.

Eg var så nær å legge frå meg sykkelen for å sette meg ned i grøfta å grine. 8 mil verka så uendeleg uoppnåeleg no. Men det går fint å leie sykkelen medan ein grine, så eg sleit meg på toppen med eit nødskrik. På toppen kom vi oss til rett Agder fylke og eg bestemte meg for å tråkke for livet. Nok tårer, nok fortvilelse. No skal eg i mål!!!

Eg tråkka på som om eg var galen, folk rundt var heilt i ekstase. Med det norske flagg på sykkelen og friskt mot tråkka vi iherdig i retning Vigeland. Rett førVigeland får vi forøvrig vite at det er atter 3 mil til målet. 3 mil???? Det går ikkje, var det første som slo meg. No orkar eg verkeleg ikkje meir. Men ein is eller to og, einiskald cola og eit etterlengta møte med mamma og pappa seinare, tråkka vi vidare i forrykande tempo; retning Lindesnes fyr. Med ein 20 kg lettare sykkel suste bortover kystlinja. Hærleg gjensyn med sjøen. Vi hadde blitt åtvara om både ein og to og tre utfordrande bakka, men vi tråkka og tråkka og tråkka. Knotten hagla i mot, Ingenting kunne stoppe oss no.

I detfjerne skimtar vi fyret. 2603 km, 133 timar på sykkelsetet og der var målet. Dei siste kilometerane blei sykla i all stillheit, med tårer i augene og klump i halsen.

Å sette frå seg sykkelen ved Lindesnes fyr, få utdelt jordbær og sjampis av verdens beste velkomstkomite - den kjensla kan ikkje beskrivast.

Stolt. Lykkeleg. Sliten.

I skrivande stund ligg eg til lading på eit av landets sørligaste hotell. Det er rart å tenke på at eg ikkje skal sykle ein einastemeter i dag. Frukosten smakte for ein gongs skyld og det erhærleg å vere samla med familien igjen.

Venstre arm er ute av drift, høgre tå skal til operasjon. Venstre tåerfølelsesløs og venstre kne er full i betennelse. Venstre akilles er eg mest bekymra for medan høgre del av korsrygg er i betring.

Det fins ikkje tvil. Å sykle Norge på langs på 19 (!!!!) (ja, 19, vi byrja ikkje å sykle før på dag 2) dagar er ei enorm påkjenning for kroppen, både fysisk og psykisk.

Gårsdagens etappe enda forresten på 25 (!!!!) mil. Godt vi ikkje visste det då vi begynte....

Kroppen har framleis ikkje kvilepuls. Eg er usikker på om det kjem av det entome gledesrushet eg opplev, eller om det er fordi kroppen jobbar på spreng med å takle dei 2603 km eg har pressa den gjennom på 19 dagar. (Nærare 14 mil i snitt kvar dag... Heftig).

Eg håpar å få kvilepuls igjen i løpet av få dagar.

Nokon påstår at den store styrketesten går frå Trondheim - Oslo. Vi trur det er feil. Den store styrketesten går frå Nordkapp - Lindesnes på 19 døgn (!!!!!).

Ellers er eg hodt nøgd med mitt heftige NPL skille etterbådeshort, hjelm, solbriller og t-skjorte. NPL skille rocks!

Glad og nøgd er vibegge to i dag. Syklane er plassert i bilen og den lange køyreturen heim skal nytasti fulle drag.det er rart, men ufatteleg godt å vere ferdig.

Eg slit litt med å ta inn over meg at eg faktisk har sykle heile Norge på langs. Når inntrykka har sunke inn, kjem egtilbake med tankar og refleksjonar rundt turen. Akkurat no skal eg berre nyte. Nyte å slappe av, nyte god matlyst, nyte reine klede, nyte tanken på å sleppe å sykle 20 mil og nyte selskapet til dei eg er mest glad i.

Dagens stikkord: LYKKE

Tusen tusen takk til verdens beste mamma og pappa for ein fantastisk velkomst. Det var slitet verdt åleine!


Dag 19: Berre gjer det...

... Var meldinga eg våkna til lenge før vekkerklokka ringte i dag ( typisk meg). Klar tale og budskapet mottatt. Av og til står vi ovanfor utfordringar, ting vi ikkje har lyst til å gjennomføre eller oppgåver som verkar heilt umogleg. Då må ein koble ut topplokket, slutte å tenke og BERRE GJERE DET!!!

Ps: det hjelpe godt med denne styrkedrikken også: redd bull zero og peach iste... Den tar eg patent på!!

Så enkelt, likevel så vanskeleg. Når ein sit på sykkelen 8-12 timar om dagen har ein nemleg god tid til å tenke.... Men i dag bestemte eg meg. Nok tull, nok syting, nok kan ikkje... Nok nok nok! Det er berre ein måte å komme seg til Lindesnes på, og det er å tråkke, tråkke, tråkke. Eg berre gjorde det, eg, rett og slett. Tråkka på!

Dagen starta i Hønefoss ( ps: no skjønar eg kvifor det heite HøneFOSS), lenge før den eigentleg måtte. Eg legg meg med 120 i puls og står opp med 140... Stakkars kroppen, spent og søiten på ein gong. Klokka 0800 (sharp) gjekk startskotet og vi la i veg på flotte vegar i retning Kongsberg. I selskap av Jan Teigen (miiil etter miiil etter miiiiil, tralala...) gjekk mila unna, i strålande sol og ein merkeleg vind. Den gjekk i alle retningar (minus medvind sjølvsagt) og ruska godt tak i oss. Men vinden kan blåse den vegen den vil. Ingenting kan stoppe oss no.

Vi har sykla over ikkje mindre enn 3 fjell i dag. Flotte greier! I det vi sa HEI til Telemark fylke, forandra terrenget seg og det er ikkje snakk om straka vegen lenger. Telemark synest tydelegvis atdet er heilt ok å legge inn 300 meter høge fartsdumpar i tide og utide. Men over kom vi og fratsgrensa braut vi på veg ned igjen.

På Notodden stoppa vi i viktig ærend. Når det gjenstår 20 mil, skal det norske flagg heisast på sykkelen. Flagg må til før ein kryssar mållinja... Sånn som alle andre store idrettsutøvarar har...;-)

Ellers kan vi meddele at vi har funne Norges rånehovudstad. Trommevirvel..... BØ i Telemark. Det hadde eg ikkje trudd. Vi måtte til slutt rømme frå heile plassen, då vi blei omringa av grønne volvoar, svarte bmw'ar og skikkeleg dunk dunk musikk. Fysj!

Ps: takk til alle lokale heltar som hjelpe oss med vegvalg... Priceless!

Vi kan og etter lengre tids observasjon, konstantere at hissige billistar er jamnt fordelt i heile landet. Ein skulle tru at tuting ikkje forekom på bygda, der det er god nok plass til alle, men nei. Vi kan også konkludere med atkvinnlege billistar er hissigast på tutinga, medan menn er meir ivrig på "peiken" i retning "sykkelsti." Vi finn det tidvis morosamt (tidsvis svært irriterande) å bøi henvist til desse sykkelstiane. Vi morar oss spesielt når desse sykkelstiane (spesielt på bygdene) er heile 100 m lang før den munnar ut igjen på vegen, og bilistane bruker så mykje tid, energi og krefter på å prøve å tute oss opp på dei.

La det vere sagt, ein gong for alle: dei som er ivrigast på tutinga, har aldri sykla før. Sånn er det berre... Sykkelsti og fortau er for folk på søndagstur, og ikkje NPL sykliastar som durar avgårde kåre i 25km/t på ein 40 kg tung sykkel. Spesielt gunstig er det heller ikkje at desse fortaua er 100 m langt før det: 1) enten ikkje eksisterer lenger, 2) ender opp i grusveg eller traktorveg 3)tar ein hinsides omveg rundt alle bolighus 4) er full i småbarn som leikar.

Då håpar eg vi slepp meir tuting i morgon. Takk!

Vi befinn oss forøvrig i Drangedal. 19 mil unnagjort, 21 to go! I morgon er vi på Lindesnes. Etter 19 døgn på sykkelen. gjennom HEILE landet (pluss litt på kryss og tvers).Tenk det! Det er nesten sånn at eg ikkje trur på det.

Vi tok rett og slett ReisHeimVeien i dag... Tenkte det passa seg!

Middagen er servert (Jan Erik er turens sjølvutnevnte kokk), og (hald deg fast) nydlar med kjøttdeig stod på menyen. Nam!

Perfekt opplading for morgondagen! No er det marsj i seng for begge to. Vi har ein stor dag i vente!

Ps: eg gledar meg mest til ein dusj, reine klede, mamma&pappa og det å stå opp uten å måtte sykle 13-20 mil...


Dag 18: Ein mørk dag...

Byen er Hønefoss og stemninga er Laber. Veien har vert hard og etappen ikkje så lang som forventa...

Dagen start på idylliske Stokke Nedre, som ligg flott til like ved Mjøsa. Hærlighet for ein deilig plass. Det var like før eg la inn kviledag. Turens beste nattesøvn var over så alt for alt for fort. Men i hovudetasjen lokka lukta av nysteikt brød og nytrukken kaffe, som blei servert i den nydelege daglegdags stova.

Men hjelmen, dei sure sykkelskoa og regnjakka stod atter ein gong og ropte. Mildt sagt nedstemt stemning når eg måtte forlate denne fredlege, lille plassen ved Mjøsa, til fordel for X antal mil i "mild" motvind, trafikkert veg og duskeregn. Eg lova meg sjølv i dag tidleg, at dersom eg klarar å fullføre denne turen, skulle eg få lov til å ligge i ein stressless resten av livet. Eg gledar meg!

Sjekk ut: www.stokkenedre.no og bli fascinert. For ei perle. Servicen vi fekk av hyggelege Mina var heilt fantastisk! Hit vil eg tilbake!

Vi tråkka oss tæll Toten, tok oss ein totenbolle ( eigentleg berlinerbolle, tomt for totenbolle, men det passa liksom så godt inn) og tråkka oss videre. Gjennom ei rundkøyring, over ein knaus (eller fjell som dei kallar det her), inn på ein sykkelveg, ulovleg motorveg køyring, inn i ein ny rundkøyring, ei runde, to runde... Kor skal vi? Fantastisk sykkelveg skilting. Opp med Gps'n, opp med kartet. Fundere, lure og diskutere litt. Pakke bort kartet, pakke bort Gps'n. Tut og køyr. Ein snarveg (unngå motorveg for allt det er verdt... har ikkje lyst å døi dag, det blir for dumt når vi er så nær målet) over eit fjell og vidare på ein fredleg veg ved blikkstille vann. Deilig å kunne høyre eigne tankar igjen. Tut og køyr, vidare inn til Jevnaker, meir tuting, rushtid, korte lunter tydlegvis. Kvile. Fint å ta ein pust i bakken på ein palle mellom grillkull og eingongsgrillar på Xy... Puh.

Turens råaste nedkøyring hadde vi forresten i dag. Østlandet (av alle moglege plassar) kan dette med nedkøyringar. Men litt cred skal vi ha og. Vi har trass alt sykla opp, det er nemleg sånn det fungerer. Så takk skal vi ha.

I frisk stil tråkka vi videre i retning Kongsberg. Men håplaus skilting og vegar på kryssog tvers forvirra både oss , kartet og heile Gps'n. Ein tilfeldig forbipasserande blei stoppa, og meldinga var klar. Vi måtte tilbake der vi kom i frå (den eviglange oppoverbakken) og vidare rundt fjorden. Hurra, elskar å køyre feil... Vidare kunne han meddele at stykket vi hadde forann oss var både trafikkert, farleg og langt. Nei, der hadde ikkje han lagt ut på sykkeltur i sånt vær, nei. Lite visste han om at han tok frå den slitne pedalpika sitt siste mot, og heile turen enda på Peppes...

Tilstand: heilt, heilt nede i kjellaren!

På Peppes sit vi framleis. Ei motlaus tute har nok ein gong trua med å sette seg på toget. No er eg verkeleg heilt i kjellaren, og det er tungt å tenke på at vi har 40 mil med tråkking forann oss på 2 døgn... Aiai for eit hardkøyr...

Planen er å få seg ei god natt søvn og komme seg i mål på Lindesnes!!

Ps: i morgon går vi til innkjøp av norske flagg!


Dag 17: Tatt av vinden...

Tråkk, tråkk, tråkk... Gjere jobben, gjere jobben. Tråkk, tråkk, tråkk, gjere jobben, gjere jobben...

Det er stort sett det einaste som har messa gjennom hovudet i dag. Ein mental tung dag, med mykje smerter (og smertestillande), dårleg matlyst og motvind. Den SVARTENS motvinden!!!

Vi la ut i seig stil frå Otta sentrum. Plukka opp tråden frå i går og holdt fram med ulovleg køyring på motorveg. Til dei ansvarlege (kven nå ein det måtte vere): kva skjer med skilting av sykkelveg og akseptabelt nivå på sykkelveg for den del? Og nei: traktorveg kan ikkje skiltast som sykkelveg. Punktum!

Motvinden tok godt tak i syklane i dag og beina byrjar å bli seige etter mange timar med tråkking. Då er det ikkje lett å motivere seg for 15 mil sykling, det kan eg skrive under på. Vi måtte begge to sjekke opp til fleire gongar om dekket hadde flata ut, så seigt gjekk det i dag.

Men framover kom vi oss på mirakuløst vis. Mil etter mil på delvis ulovleg og delvis lovleg europaveg. For å sei det sånn: eg hadde ikkje valgt E6 gjennom Norge igjen om eg fekk velge igjen. Hovudet er sliten etter bilar som har susa forbi i heile dag. Det blei heller ingen hyggeleg pausesamtale, då dei fleste pausane føregjekk i grøfta på motorvegen.

Då vi hadde sykla 6 mil (ein evighet) var eg nær å gi opp. Så sliten, så sliten. Heilt på gråten. Den forbaska motvinden og dei ***** bilistane. Eg må ikkje la vere å nevne at det byrja å regne også...

Men ein kjem seg ikkje til Lindesnes ved å gi opp iallefall, så det var berre å tråkke vidare. Etter langt om lenge og mykje lenger enn langt, stranda vi til slutt på Lillehammer togstasjon for ein liten kvil. Trur du ikkje bussen til Gjøvik dukka opp rett forann meg. Eg likar ikkje sånn erting.

Men bussen er framleis ikkje aktuell, visst nok. Men litt smågodt fekk fart på pedalane og vi fekk tråkka oss vidare i forunderleg høgt temp til ein nydeleg gård med romutleige like før Gjøvik. Hærlighet, vi kan viss vi vil, og det er tydeleg at hovudet er mykje meir sliten enn kroppen. Vi grusa på i 25 km/t siste 1,5 t av dagens etappe, og havna på totalt 15 mil. I motvind.

Vel framme på Stokke Nedre, fekk vi servert heimelaga pizza og blei tildelt to nydelege rom for prisen av ein. Herrejeremaia, heimelaga pizza! det er noko anna enn nudlar og karbonade det! Dette er balsam for mentaliteten. Servicen her er topp, samstundes som ein får kjensla av å vere heime. Hærleg! Ein god, god følelse å ha på tampen av ein meget tung dag.

Jada, fotogenitet og utsjånad slutta eg og å bry meg om etter vi passerte Alta... Null sensur!

Her møtte vi også på Stian, som imponerande nok skal svøme Mjøsa på langs. Galskap under eitt og same tak. Vi fekk også besøk av unge, lovande skiskytter Martin Eng, og det heile blei ein meget etterlengta, triveleg kveld.

Bliggen til Stian: svomforlivet.no

I morgon tråkkar vi vidare i retning Kongsberg. Vi har nokre harde etappar igjen, men er innstillt på å få trøene til å gå rundt.

Vi er forresten ikkje så glad i køyre feil. Spesielt ikkje når ein oppdagar at ein aldri skulle køyrt ned den lange, deilige bakken likevel, og må krabbe opp ein bratt grusbakke med ein sykkel på 40 kg etterpå....

Eg har høyrt at det er sunt å ha det vondt. Eg trur til og med eg har påstått det sjølv ved eit eller fleire høve... Såfall er eg sunnheita sjølv når eg er ferdig med denne galskapen. Å sykle Norge på langs på 19-20 døgn er smerte. Det er ikkje til å legge skjul på. Det positive er at eg kjem til å føle meg udødeleg etter målgang på Lindesnes. Klarar eg å sitte på ein sykkel i 19-20 døgn og sykle heile vårt überlange land på vel 260 mil, då klarar eg ALt! Mental trening sa du?

God natt frå den mjukaste senga ved Mjøsa. Her skal det restituerast.

Ps: ang kule sykkelshorts skille og sånn. Det blir påstått av gutta her at eg har fått skille etter reimane på sykkelhjelmen. Sånt lika vi. Du er ikkje ekte NPL syklist før du har det!

Ps: Mamma, no har eg kasta NAF boka. 3 kg lettare, minst!


Dag 16: Det går alltid eit tog...

... Men det får ikkje eg lov til å ta, det seie ivertfall Jan Erik kvar gong eg foreslår det. Det er visst juks!

I dag var det duka for den STORE klatreetappen. Den har vi grugleda oss til. Mildt sagt spent stemning ved frukostbordet i dag. Det var så vidt det nysteikte, ferske brødet glei ned.... Words! Spaninga var til å ta og føle på. 15 døgn med sykling i beina og no skulle vi bestige Dovrefjell med sine 1028 meter over havet. Kom dette til å gå bra?

Vi starta i friskt tempo og snitta på 21 km/t oppover dalen. 2 timar tråkking og framleis spent. Vi hadde høyrt rykte om ei lang og bratt oppstigning. Korleis ville låra takle dette!?

Nervøsiteten og speninnga fekk verkeleg fart på hjula oppover. Vi tråkka på, framleis spent på stigninga. Hei på deg og litt vinking til turistane, framleis ivrig på vinkinga. Stas å vere NorgePåLangs syklist!

Liten pust i bakken og nåken hyggelege bubilturistar bekreftar at motbakkane ligg forann oss. Tråkkar på vidare, snittfart på 21km/t, ivrig på å starte oppstigninga. Men HEY, plutseleg på toppen. Kor blei bakkane av? Kva i alle dagar er det vi har grua oss til?

1028 høgdemeter bestige, i eit forrykande tempo, på übertunge syklar, og det medan vi ventapå dei berømte motbakkane. Pøh, fins ikkjemotbakkar her... Vertfall ikkje når ein er frå sjølvaste vestlandet.

Etter ein liten photoshoot og ein hyggeleg samtale med eit anna sykkelpar, var det berre å kle seggodt og sette utfor bakkane. For ei glede...

Ps: NAF boka kan brukast til det meste...

Men gleda var kortvarig og moralen er klar: utan merkbare motbakkar, ingen merkbare nedoverbakkar... Aiai.. Og så begynte det å regne i tillegg. Ganske sikker på st det var litt motvind også... Frå opptur til nedtur, dessverre ikkje bokstavleg talt...

Heldigvis var Dombås strategisk plassert 3 mil unna, og kunne by på nytrakta kaffe og noko til blodsukkeret. Dombås var eigentleg endestasjon for dagen, men her går det unna gunnar. Kjem ikkje til Lindesnes ved å ligge på latsida!

Men vegen vidare var ikkje berre straka vegen. Nokon lure folk har funne ut at det er smart å sette opp sykkelforbud på E6, utan å lage høveleg sykkelsti. Eg kan love deg at det blei ropt ut stygge gloser i fleng, då vi plutseleg befinn oss på ein traktorveg, langt opp og inn i skogen, med kyr på eine sida av begen og saue på den andre. La meg vere klinkande klar, med fare for å poengtere det åpenbare: eg er ingen traktor og har ingenting på ein traktorveg å gjere. For å sei det sånn: ja, det blei litt ulovleg europaveg køyring på kveldinga!

Ellers kan eg konstantere at det er mogleg å miste fartskjensla på sykkel. Når du køyrer i 25km/t med tung, tung sykkel oh føle du ikkje kjem deg nokon veg, då har du køyrt på då...

Vi er forresten veldig skuffa over å ikkje ha møtt på sjølvaste gubben på Dovre, men men. Sånn kan det gå!

Vi har forøvrig ikkje hatt nokon punktering i dag, det er vi veldig nøgd med. Vi kan også meddele at det står svært bra til med bremseklossane. Men det sa eg jo før eg starta på denne turen: det er ikkje aktuelt å bremse seg gjennom landet!

Turens første klesvask blei tatt i går. OBS sterke scener!

Vi befinn oss i skrivande stund i Otta. Ein plass utan campingplass eller veikro, til vår store skuffelse. Men men, etter 16,5 mil orka vi rett og slett ikkje å sykle lenger og måtte ta til takke med hotell... Mogleg du trur eg er ironisk no, men det er eg ikkje. Hotell er oppskrytt!

Jan Erik nyte eit etterlengta bad og har sjølvsagt selskap av ei øl. Moskusøl, faktisk. Veldig viktig! OBS sterke scene!

Vi satsar hardt på restitusjon og håpar på 16 nye gode mil i morgon. Råskap på to hjul, Lindesnes: no kjem vi.

Ps: vi er litt sliten. Toget har gått ertande forbi oss fleire gongar i dag... Det er SÅ fristande å hoppe på... Men det er framleis ikkje aktuelt, visstnok...

Det er ca 65 mil frå Otta til Lindesnes. Viss ein reknar med å sleppe fleire turar i skogen på hinsides lange omvegar. Det er ikkje så effektivt skjønar du. Men tilbake til poenget. 65 mil på 4 dagar, det berre MÅ gå. No vil vi heim, ivertfall eg ;-)

Vi forlot også Trøndelag i dag og ser fram til nokre solfyllte dagar, i medvind og god driv i Oppdal, HURRA!

Til slutt: tusen takk for hyggelege kommentarar, oppmuntrande sms'ar og ein flott heiagjeng. Fleire seie eg må ta meg tid til å nyte tida, kvardagen kjem fort nok. Og det er heilt sant. Eg nyte turen i fulle drag: vær som skiftar fortare enn fy, gnagsår i rumpa ogbetent akilles. Eg unnar alle andre å oppleve 8m/s motvind og piskande regn, dagleg 16 mil på sykkel og klam sovepose. For ikkje å gløyme nudlar og karbonade, som vi livnære oss på.

Vi har det TOPP på tur (trass det ironiske innslaget). Det kan Jan Erik sine jubelscene frå badekaret bekrefte. Kontrastane skapar ei lykkekjensle av dimensjonar, over ting ein til dagleg tar for gitt. Likevel ser eg fram til kvardagen i all sin enkelheit. Mama, I'm coming home!


Dag 15: Rumpekrem, omveg, måkeskrik og sånn....

Dagen starta som den vanlegvis gjer. Så alt for, alt for tidleg. I ein klam sovepose, i eit alt for varmt telt, til lyden av hundre og førti måker som allereie har starta dagen.

Deretter luskar eg rundt i stilongs og 4 dagar skittent hår, og spør fint på offentleg bygg om å låne toalettet. Heilt normalt liksom... Etter Bodø slutta eg å bry meg om eit par ting:

- korleis eg ser ut på håret
- å gå offentleg i berre ullkle
- om å ta av meg hjelmen...Berre stress!
- om kleda er skitten

Men sånn er det å vere NPL syklist! Diggar det!

Etter å ha våkna til heftige måkeskrik og ein kvelande varm teltduk kl 0600, var det igrunn berre å starte sykkeldagen. 5 timar søvn mellom to maraton sykkeletappar, flott det... Ivrig la i veg mellom bakkar og berg, gjennom litt vegarbeid og ein tunell, før vi hoppa på ekspressbåten over fjorden til Trondheim. Sjølvaste bartebyen, check!

På veg av ekspressbåten flatar dekket til Jan Erik ut igjen. Flott, sånt lika vi. Greit å øve seg litt! Det forundrar oss litt at vi endå ikkje har punktert i fart. Vi har vert over alle haugar, innom dei fleste grøftekantar, gjennom vegarbeid og knuste flasker... Men neida! Når sykkelen står i ro, då skjer det. Vi mistenke sabotsje!

I femti grader og steikande sol, byrja vi på etappen gjennom Trondheim. Denne hadde vi ikkje akkurat gleda oss til. Opp på fortu, ned av fortau, stoppe for bilistar, stoppe for gåande, plinge litt med klokka, finne sykkelsti, sykle feil, snu, plinge litt meir med klokka, bli tuta på, finne ny sykkelsti, ooops ulovleg køyring på motorvei, finne sykkelsti... Puh! Plutseleg hundre mil i omvei, på frustrerande dårleg sykkelveg, langt unna "straka" vegen. Vi har sansen for straka vegen, skjønar du!

Etter langt om lenge og lenger om langt, inn og ut av hundre og nitti forskjellige sykkelstiar i STEIKANDE sol (neida, vi klagar ikkje på været), sette vi oss ned for å kjøle oss ned. Første is på turen for min del. Tipper det var nr 99 for Jan Erik sin del...

Etter å ha fyllt vannflaska med ein kombinasjon av redbull, pepsi max og peach iste, blei det fart på pedalane. Mogleg heimlengselen trådde i kraft også, det skal eg ikkje legge skjul på. Dei neste mila gjekk unna i intervallar på ein time. Sykling-pause-sykling-pause-sykling-pause...FRAMME! Hei kor da går...

Siste mila var litt trasig for min del. Betennelse i ei tå, aukande betennelse i akilles, betent og vondt kne, låsningar i korsrygg og fine betente sår i rompa gjer turen hakket meir spanande enn den treng å vere. Siste timane kvar dag er spesielt vonde. Men fint å vere grensesprengande! Jan Erik har gnagsår på lillefingeren. Han synest det er viktig at eg nevne det, sånn at folk heime ikkje trur han har nokon plagar han og. Det mest ironiske opp i det heile, er at eg syklar med sykkelbukse til kr 1700 og han med sykkelbukse frå Biltema... Gjett kven som har mest rumpeverk. Ingen god reklame for Asos dette, gitt... Men men, får iallefall god bruk for rumpekekremen eg har drassa på!

Ellers helde vi koken. 12 gode mil i dag og vi befinn oss i Berkåk. I morgon startar vi på O'store Dovrefjell. Vi gledar oss. Sola har vert med oss nokre dagar no, det diggar vi. Spesielt kult synest vi det er med dei fantastisk flotte sykkelshorts-skille vi får. Hipp hipp!

Vi let teltet ligge samanpakka i natt og har sjekka inn på Berkåk motell. INKLUDERT frukost, ein varm dusj og seng! Til naboane våre: ja, det var frå rom nr 4 jubelen stod i taket!

Avslutningsvis i dagens blogg innlegg, vil vi takke alle dåke flotte lesarar som fylgje med oss på turen. Ein spesiell takk rettar vi til dei aller mest ivrige lesarane, som tek kontakt og etterlyse bligg innlegg dersom det blir litt forsinka. Sånt lika vi.

Nedtellinga er i gang og adrenalinet (+redbull) pumpar i årene. Vi byrjar å bli slitne ( mest mentalt, fysisk er vi RÅ), men satsar på å vere på Lindesnes lørdag eller søndag, ei veke før planen. Galskap! Tørr vi sei det høgt!? Bank i bordet. Kryssar fingrane for at alt klaffar framover! Vi ser fram til å møte fans, heiagjeng og støtteapparat på Lindesnes... Blunkesmilefjæs...;-)

Over og ut frå leilighet 4, der team duracell bur!

Ps: vi hadde heftig motvind i dag også. Sørens greier altså! I morgon har vi bestillt medvind! Store planar om å bli blåst opp på Dovrefjell!

Psps: å sykle Norge på langs er ikkje sunt...

Pspsps: Mange etterlyse fridagar... Skjer ikkje før vi MÅ! No vil vi heim!;-)


Dag 14: Maxpuls!

Dagen starta på best mogleg måte. I ein lun sovepose, i ei mjuk seng med slumreknappen hyppig brukt. Vi kom tilfeldigvis forbi ein triveleg kar i Grong, som leige ut rom for ein meget akseptabel penge. Lynraskt internett, ein lang varm dusj, eit par øl til Jan Erik, 2 rom for prisen av 1 og ein meget hyggeleg samtale. På morgonkvisten fekk vi tilbod om både XL1 og nytrukken kaffe. FOR ein service! Tusen takk for eit fantastisk flott opphald.

Yr.no sine værmeldingar stemte for ein gongs skyld, og vi kunne tråkke i veg i shorts og t-skjorte. Steikande sol og null vind. Vi fortsatte å sykle i militær stil, og rakk Steinkjeri høveleg tid, med friske bein og lyst til å halde fram.

Hadde vi berre visst kva som venta oss. Dei første 12 mila hadde gåttsom ein draum. Dei 4 neste vil eg helst berre gløyme.

Vi snakkar MOTBAKKAR i lange bane. Når ein trudde ein hadde nådd toppen, kom ein ny eviglang motbakke. I det uendelege. Eg mista heilt tellinga. Og motet for den saks skyld. 4 mil med motbakkar kan vel ta motet frå fleste. Og då har eg ikkje begynt å nevne dei 100 fluene eg til ei kvar tid hadde rundt meg. Tidenes irritasjonsmoment når ein er sliten! Dei må vere i slekt med kleggen... Aldri har eg vert så lykkeleg for å sjå skiltet "Leksvik," vår endestasjon for dagen. 16 mil og belønninga skulle vere atter ei natt inn. Kvalitetssøvn er viktig.

Men Leksvik er tydelegvis ein plass Gud gløymte då han fordelte overnattingsmoglegheite her i landet.... Vi snakkar tidenes skuffelse. Etter å ha prøvd å trylle fram ein fiks ide, måtte vi krype til korset og plugge opp teltet.... Jan Erik er stort sett nøgd uansett..

Ellers kan vi nevne at vi har passert Snåsa og sjølvaste snåsamannen... Likar vi å tru. Utanom å tråkke heftig på pedalane (sånn går no dagane..), jobbar vi iherdig med tidenes sykkelshorts- skille... Det blir hot!!

Dagens visdom (sitat pappaen til Jan Erik): ein trenge ikkje gå heilt ikjellaren kvar dag, det helde med eit par trappetrinn... Logisk igrunn, men det er nåke med å komme på det. Så det er taktikken vi går for. Køyre til vi er halvvegs i kjellaren og så er det restitusjon. Funkar gull!!

Dagens etappe: 16 harde mil. Snittfart 20km/t, imponerande!

I morgon set vi kursen mot Oppdal.. Det ligg nok i navnet... Opp skal vi...

Over og ut frå forlatte Leksvik...

Holdt forresten på å køyre på nåken sau.. Dei er over alt...


Dag 13: Vi køyre EEEEE 6, den strakaste veg...

Du kan verken sjå eller høyre den. Men rasling i blad og sideskeive tre bekreftar at den er der. Den helvettes MOTVINDEN!!!

Vi befinn oss no i Grong, ein nydeleg liten tettstad langs E6. Vi har tilbakelagt 15 (!!!!!!) mil i MOTVIND i dag. Tenk deg at du har sykla Bergen - Voss 12 dagar på rad, og så syklar du Bergen - Voss atter ein gong... I MOTVIND.... Med ein sykkel som veie 35 (!!!!) kg. Respekt og applaus til oss sjølv.

Vi køyre ny taktikk på etappane i dag. Rett og slett militær stil. Vi jobbar 1 time, deretter liten pause, nye time på setet, litt lengre pause, 1 time på setet, kort pause, atter ein time, ekstra lang puse, tråkkar ein time, kort pause, tråkkar på siste timen. Det funker gull. God medisin for sliten sykkelpike. Fokus hyppig næringstak og utstrekking av vond fot.

Helsa går det hakket betre med, takka vere hyppige pausar. Krysser alt eg har for at foten held heilt til Lindesnes.

Dagens lengste pause tok vi i Namsskogan familiepark, av alle moglege plassar. Ein triveleg plass med mykje forskjellige dyr. Jan Erik syns dette var stas. Eg syns det var litt stas eg også. Vi fekk NorgePåLangs rabatt og er stornøgd med opphaldet i parken. Jan Erik kom litt tett på den eine bjørnen... Lærer aldri, det stod rimelig tydeleg skilta, at dyra kan bite...

Ellers har vi hatt turens første (og forhåpentlegvis siste) punktering. Vi fekk bekrefta, at punktert dekk, DET kan vi hamle opp med! God stemning!

Dei siste 2,5 mila i dag var drøy, med kraftig motvind og ein del stigning. Det er god motivasjon at Jan Erik lovar smågodt. Det hjelpe mot alt.

Ellers er E6 eit flott alternativ til sykkelglade nordmenn, som er lei av eviglange fjordarmar og ferje som aldri går. Hei kor det går, straka vegen! Stor jubel i dag då vi måtte snu kartet. NorgePåLangs lykke!!

Ellers kan vi meddele at Jan Erik har droppa solkremen og blitt ein smule solbrent. Det skjedde omtrent då vi sa hadet til Nordland fylke og sa hei til Nord-Trøndelag fylke, HURRA!!

No står taco og smågodt på menyen, før det er marsj i seng. Ei god natt søvn er kraftig undervurdert for NPL syklistar!

Over og ut frå Grong!!


Dag 12: Byen midt i Norge!

Det blogges nuh frå ei varm lita hytte, 5 km utanfor Trofors. Utanfor regnar det som aldri før, supplert av både lyn og torden. Då er det flott å ha tak over hodet!

Vi slo opp teltet ca 1 mil utanfor Mosjøen i går, i rekordtempo, etter å ha sykla 5 mil på seine kvelden. Vi våkna til forventa værmelding og starta å tråkke oss innover mot Mosjøen. I sentrum fekk vi forøvrig auge på dette skiltet. Byen midt i Norge, HALLO, vi er jo halvvegs jo!

Og like sikkert som værmeldingane til yr, kom nedturen kjapt etter den korte oppturen. Big bang 2! Regnet hølja ned, bilane suste forbi og laga ein flom av sølevann, motvinden jobba i mot og trøene ville ikkje gå rundt. Eg var så nær, så nær å gå av sykkelen, for så å sette meg i grøfta å grine. Men så fann eg ut at det gjekk ann å grine på sykkelen og, så då tråkka eg videre.

Etter 4,5 mil regna det så kraftig at det var fysisk vondt å tråkke vidare. Regnet piska i ansiktet og nedbøren skyggela all sikt. Eg søkte ly under eit lite tak på ein rasteplass, fulgt av mange medlidande blikk.

Det er ingen tvil om at kroppen er sliten. 11 dagar hardkøyr kjennes, GODT. Akilles er betent og høgre fot samarbeidar ikkje. Den er rett og slett så vond til tider, at det er vanskeleg å gå. På høg tid med kviledag. Krysser fingrane for snarleg betring av foten, uten den går ikkje trøene rundt.

Jan Erik har bomma to øl av sjefen sjølv her på Campingen og har funne elg-bæsj utanfor hytta. Den karen har det tipp topp!

Eg restituerer alt eg er god for, og satser på ein knakandes god etappe i solskinn og medvind i morgen!


Dag 11: Norge på kryss og tvers...

Kjære Norge, høyr kva eg har å sei. Det er fullstendig meiningslaust å sykle mil etter mil etter mil, inn og ut av utallege fjordarmar, for så å ende opp ved same utgangspunkt. Korleis ligg det ann med brubudsjettet?

Klassisk eksempel: 6 mil, 2,5 timar sykling, og ein endar opp akkurat der ein startar... Motiverande? Neppe!

Ellers var gårsdagens kveldsetappe flott. Vi såg både Elg og rev. Elgen hadde ikkje horn, så eg syntes ikkje det var så stas. Men elg er visst elg.

Vel framme på neste ferjekai, kuppa vi eit venterom, som dei uteliggarane vi har blitt. Lovforbrytarar altså, ikkje sei det til nokon!! Stort og flott, med sengeplasstil to. Vi er begge einig om at dette er mykje betre enn hotell.

Godt utkvilt etter ei natt på eit flott venterom, tråkka vi videre i medvind og hetebølge. Ferje er eit heitt tema her langs kysten, og vi brukar mykje tid på å vente på neste ferje. Dei går svært sjeldan, for å sei det mildt. Derfor har vi bestemt oss for å vende nasa innover i landet og fortsette på E6 ned mot Trondheim. Hade fine kysten, irriterande fjordarmar og bratte knausar, hei innland og evighetsdalar.

Mila flaksa avgårde i dag. Å sykle Norge på langs er STAS i sånt vær. Og viss nokon lurer; terrenget er framleis meget kupert. Det kjennes GODT i låra.

Heitt tips: ikkje spør bilistar, lokalfolk og andre som ikkje syklar om korleis vegen er vidare... Du vil alltid få til svar at den er flat. Paddeflat. Garantert. Trur ikkje det. Norge er og blir kupert og vegen er laga over alle fjell som fins på vegen. det føles iallefall sånn...

Endestsjon i dag blir Mosjøen. Hei kor det går. Vi er mildt sagt spent på morgondagen, det er meldt 19 mm nedbør og motvind. Hærleg! Luktar frustrasjon, våtesykkelsko og labert humør...

Men først: vente på endå ei ferje....


Dag 10: Allsang (heilt) på grensa...

Vi forlot Lofotens sure motvind og kalde nedbør ( og gav klar beskjed om at vi ikkje ville sjå dei igjen!) og våkna opp til solskinn og samarbeidsvilleg vind i Bodø. Hallo kontrastar! Helgelandskysten stod for tur, ein etappe vi har gleda oss veldig til.

Eg skal ærleg innrømme eg var spent då eg våkna i dag tidleg. Gårsdagens tunge etappe satt spikra i minnebarken. Å oppleve big bang på nært hald er ikkje noko ein gløyme med det første. Hadde eg gått på ein skikkeleg smell? Ville kroppen vere klar i dag? Ville beina samarbeide? Ville eg klare å gjennomføre dette elleville prosjektet?

Dei første 3 mila gjekk bra, men syra innhenta meg mykje tidlegare enn den har gjort før. Medan Jan Erik leika turist ved saltstraumen, utnytta eg tida til fullstendig kvile. Eg var framleis spent på om kroppen ville halde i dag. Dessuten syns eg det var mykje meir stas med ungdomsidolet Pelle Politibil. Naw!

Dei neste 3,5 mil gjekk lett. Til trass for meget kupert terreng med mange lange, bratte bakker. Når ein ser dette skiltet, er det neste jubelscene kvar gang.

Ps: når beina går av seg sjølv, sola skin og lykkekjensla tek overhand: då er det berre å synge for full hals langslandevegen. Den følelsen! For ikkje å snakke om alle dei skeive smila eg klare å dra fram bak hagegjerder, frå bilvindu og tilfeldige offer langs vegen!

Dagens mål var ferjeleie ved Ørnes, 12,5 mil frå Bodø. Turen gjekk kjempefort og plutseleg ligg ferjekaia rett forann oss. Det er rart kor fort det snur. Gårsdagens mareritt etappe vs dagens nydelege etappe langs Helgelandskysten. Og viss nokon lurer, Helgelandskysten innfrir. Så til dei grader. Mogleg at nydeleg solskinn, shorts tenperatur og medvind (syklistens beste venn), gjer oss mindre objektiv i vurderinga, men FOR ein nydeleg plass. Ikkje rart 12,5 mil var unnagjort med eit knips.

På vegen møtte vi to andre NPL'ar. Alltid eit høgdepunkt å slå av ein prat og dele turerfaringar med likesinna.

Ps: vi tok igjen dei, ikkje omvendt;-)

Btw: vi ligg 2 dagar forann skjema, kor RÅ er ikkje vi?

No har vi slått oss til ro ei lita stund på Ørnes ferjekai. Den følelsen; når ferja ikkje går før om to timar... Heilt umogleg å forstå seg på desse ferjerutene her oppe. Men men.. Ein god kvil og karbonader steikt på priums- PRIMA!

Helsestatus:
Hodet: heilt med
Høgre lillefinger - gnagsår
Venstre kne - dekka av ibux, paracet og voltaren.
Venstre akilles - vond!
Høgre tå - betent
Rumpa - sår etter 3 dagar med våt sykkelbukse...;-)

Men ellers har videt berre bra. Sånne medvindsetappar vil vi ha fleire av!

Når sola skin, utsikta er nydeleg og eg har vinden i ryggen, kunne eg sykla Norge på langs kvar dag!!!!

Dagens etappe: 12,5 mil + 3 mil i kveldsetappe = 15,5 mil, snittfart 21 km/t, tid på sykkelsetet: 7,5 t

Ja, vi elskar å sykle Norge på langs. Ivertfall i dag!

Over og ut frå team Turbo, som akkurat har tømt den lokale matbutikken for matvarer! Matlysta is back!

Ps: Jan Erik leita febrilsk etter elg. Eg har fått beskjed om å ringe med sykkelklokka viss eg ser ein.... (Ikkje sei det til han, men det skjer ikkje. Ser eg beistet skal eg iallefall ikkje tiltrekke meg oppmerksomhet!)


Dag 9: Ein liten tur i kjellaren...

Nokre dagar testar viljestyrken meir enn andre. Nokre dagar må ein langt, langt ut av komfortsona for å nå sine mål. Nokre dagar vil ein helst berre gløyme. I dag er ein sånn dag...

Eg kjende det allereie før eg var skikkeleg våken. I dag ville ikkje kroppen. Vi la bak oss heile 19,5 mil i går før vi sette opp teltet. Det skulle straffe seg i dag. Spesielt smart var det nok ikkje å fortsette etter kun 4-6 timar søvn, heller...

MEN...
Gårsdagens bonus bonus etappe var heilt magisk. Medvind, lette bein og fantastisk natur. Midnattsol og kveldssykling i Lofoten er noko alle bør oppleve. Vanskeleg å gå å legge seg då.

Dagens etappe er ein av dei tyngste til no. Snakk om kontrastar.

Vi starta grytidleg, med mål om å nå Moskenes ferja kl 1400. Eg skjønte tidleg at det ikkje kunne gåfor min del, sjølv om Jan Erik fekk vegvesenet langs vegen til å dele ut bananer til meg...

Etter ein time sykling i kraftig motvind (8m/s) hadde eg mest lyst til å sette meg ned å grine. 9 mil i motvind og regn verka heilt umogleg. Dette kom eg aldri til å klare. Vi snakkar null niks krefter.

Etter 6 mil måtte eg kaste inn håndkleet og sette frå meg sykkelen ei stund. Beina ville ikkje meir og hovudet samarbeida ikkje. Det er rett og slett tortur å sykle 9 mil i regn og motvind. Kvart minutt tenke ein berre på kva i alle dagar som drive ein til å utsetje seg for noko så hardt som dette! Eg kunne heller vert trygt plassert i stresslessen heime med familien, med fyr i ovnen og ei god bok....

Når sånne tankar angripe, må ein dra fram kartet og sjå kv ein har faktisk har oppnådd... Sjekk kor langt vi er komen!

Etter nokre timar pause og litt påfyll av mat starta vi på dei 3 lengste mila i våre liv. OK, litt dramatisk her i dag, men når ein har null krefter er det ein prestasjon i seg sjølv å fullføre dei 3 siste mila mot Moskenes i kraftig motvind. Like tungt som dei 6 første mila, dessverre...

Jan Erik synest også det var tungt i dag, men den store smellen var det eg som fekk. Lucky me!

Eg kjenne godt at vi har sykla 100 (!!!) mil dei siste 9 dagane, så ein tur i kjellaren var ikkje heilt uventa ... No står restitusjon på planen, og vi seie oss nøgd med dagens 9,5 mil.

Vi er foreløbig stuck på Moskenes med innstillte ferjer, men satsar på å kome oss til Bodø ila kvelden. Eg krysser også fingrane for roleg sjø...

I morgon er eg klar for å angripe Helgelandskysten i sol og medvind. Det er iallefall lov å håpe!

Sliten pedalpike på lading, nuh!

Ps: 99% av bildene er det turens forograf Jan Erik som har tatt. Flotte eller?

Dagens høgdepunkt: å få auge på Moskenes kai. Ord blir fattige... Over ei bru, veiarbeid, inn i ein tunnel, over ei bru, veiarbeid, inn i ein tunell... MOTVIND! Og når du trur Lofoten har brukt opp kvoten på bruer, tunnellar og vegarbeid, dukkar det opp både ei bru og tunnell igjen...

100 (!!!) mil... No er det ikkje langt att...;-)

P.s igjen: Om du lurer, jepp, det er litt hardt å sykle Norge på langs innimellom ;-)


Dag 8: Heaven is a place on earth!

Vi er galne!!!

Vi sykla nærare 3 mil i FANTASTISK landskap på NYDELEGE Andøya, i rekordtempo. Nevnte eg at eg var sjøsjuk? Vi holdt snittfart på 25-30 km/t og kunne holdt på i det uendelege, omgitt av frodige bøar, krittkvite strender og flott/flat veg å sykle på. Ein skulle nesten tru syklane gjekk av seg sjølv... ( men det gjer dei ikkje).

Når klokka nærma seg 2230 fann vi ut at det var best å slå leir, for ikkje å snu døgnet. Det kjem ein dag i morgon også.

Vi bestemte oss for å slå opp telt på ein campingplass ved sjøen. Men trur du ikkje vi møtte ein såpass hyggeleg eigar, som på utruleg vis klarte å selge oss eit rom. Eller, vanskeleg var det nok ikkje ;-)

Eg gjentek... Vi er GALNE... To innandørs overnattingar på rad. No blir det hardt å kome ut i teltet igjen;-)

Vi våkna etter ei god natt søvn i gode senger, vel vitande at vi skulle halde fram å sykle i dette paradiset. Kl 10 tråkka vi dei første tråkka av dag 8. Og for ein fart. Frisk medvind (for ein gongs skyld), flat veg og heilt perfekt temperatur. Yr. no hadde meldt regn, og vi var innstillt på å måtte ta fram regntøyet. Tåka låg tjukt rundt oss og regnet trua heile vegen. Etter 1 t og 30 min hadde vi lagt bak oss heile 4 mil ( vi kappsykla mot regnet), og i det vi trudde himmelen skulle åpne seg, forsvinn plutseleg alle skyer og knallblå himmel kjem til syne. Lykke!

Vi sykla 4 nye mil i fantastisk flotte omgivnadar. Flotte fjell, ruvande tindar, knallblått hav, sol og medvind. Kva meirkan ein NPL syklist ynskje seg?

Vi grusa forbi nåken andre syklistar og nådde Sortland (8 mil frå start) klokka 14. Her tok vi ein velfortent pust i bakken.

Fantastisk deilig å ete noko som ikkje er nudlar, polarbrød, sjokolade eller real turmat...

Frå Sortland sykla vi strake vegen til Melbu, der vi skulle ta ferja over til Fiskebøll. Medan vi satt inne og slappa av på kafeen, hadde uværet innhenta oss. Hissigare enn nokon gong. Det var berre å ta på seg regntøy igjen.

Sydvest i protest!!! (Mot sur og kald nedbør, æsj!)

Vi sykla 4,5 mil i regn. Vi snakkar ikkje regn, men REGN!! Eg må innrømme at eg blei litt oppgitt. Sånn type oppgitt du blir når du er skjortevåt, kald og du veit du må sykle på i 4,5 mil for å nå ei ferje.

Kl 19 var ferja komen i land på Fiskebøll (kult navn, btw). Kveldsetappen, eller bonusetappen, som vi liksr å kalle den, stod for tur. Målet var 3,4 mil inn til Svolvær.

Turen inn til Svolvær gjekk over all forventing. Igjen fekk vi gjensyn med blå himmel og sol. Vi sykla tett omslynga av ruvande fjelltoppar, så majestetiske at dei nesten ( men berre nesten), tar pusten frå deg.

Kveldsmat på brygga på Svolvær, kl 2100. Fantastisk er berre fornavnet.

På grunn av det fine været, har vi bestemt oss for å sykle nokre mil til. 16 mil er liksom ikkje nok. Straks rullar vi nedover Lofoten, med midnattsola i ryggen, og så slår vi opp teltet når låra ikkje vi meir. Mandagsmagi!

Hej då!


Dag 7: Det fins ikkje dårlig vær...

... Berre dårlige klær, er det noko som heite.

Eg må berre få sei klart i frå, at eg er heilt ueinig: det fins dårlig vær.... Basta! Den som er uenig har nok aldri prøvd seg på ein lengre sykkeltur..

Medan ein ventar på ferja...Ein ekkje kresen på tur. Steinrøys vs stressless, ett fett!

I dag har vi humpa oss gjennom Senja, på dårleg veg ikledd regntøy. Senja er nydeleg, trur vi, med krittkvite strender, bratte fjell og frodige dalar. Men heilt sikker er vi ikkje, for tåka ligg tjukt og det er ikkje mykje vi ser.

Etter 7 mil stoppa vi ved Senja-trollet (den første kafe'n på 7 mil!!), for ein liten kvil. Ferjene her ute går sjeldan, og det er ikkje flust i kafe tilbod rundt kai annlegget, for å sei det sånn. Derfor var det tryggast å ta pausen her (i frykt for å fryse i hel på ferjekaia...neida, joda...).

Senjatrollet kunne by på både varm kaffe og lade mulighet. Luksus!!

Dei 2 siste mila inn til ferjekaia skulle igrunn vere plankekjøring, i følge turens kartleser...*kremt*... Vi møtte på ein familie på 4 utanfor Senjatrollet, som imponerande nok skal sykle Norge på langs med to barn. Bøyer meg i støvet. Praten gjekk lett og plutseleg var vi litt seint ute. Det var berre å kaste seg på sykkelen igjen. Vi tråkka jamnt og trutt over knausar og langs fjorden. I det fjerne skimta eg det eg trudde var ein høgspentledning i fjellsida. Det skulle vise seg å vere vegen vi skulle sykle. Flott! Vi snakkar 10% stigning i nærare 2 km og lettare panikk. Passa dårleg. Vi ropte løype og tråkka på som aldri før. Med regntøyet på slep, syre i beina og med blodsmak i munnen nådde vi ferja med eit nødskrik. Ok, kanskje med litt margin, men det høyre med ein god slutt at det AKKURAT, sånn på hengande håret, går bra ;-)

Nokon har tipsa oss om flate, flotte parti frå Tromsø og ned mot Trondheim... Vi ventar i spaning... Det har ikkje skjedd endå, for å sei det sånn... Har vi sykla feil?

Overfarten med ferja tar heile 1 t 40 min. I meir eller mindre turbulent sjø.. Ok, kanskje det er eg som har lett for å bli sjøsjuk. Eg toler knapt ein ferjetur over fredlege Sognefjorden. Men men, ein ferjetur er alltid eit kjært avbrekk.

Vidare startar vi på Andøya- eventyret, i retning sør. Det er absolutt best å sykle strake vegen nedover, det føles så rett. Gleder meg. Kor mange mil det blir i kveld ser vi ann. Vi håper på 3 mil. Då vil dagens tur ende på ca 13 mil.

Mjuke hotellsenger, varme dusjar og resturantmat skal byttast ut med luftmadrass, kattevask og primus. Det er heilt ok i grunn. Ivertfall prøve eg å tenke at det er det. Livet er kva dine tankar gjer det til, har eg høyrt;-) Dessuten jobbar vi opp feltdøgn, sånn at vi snart kan ta inn på hotell igjen med godt samvit. Gler meg allereie.

Høgst på ynskjelista akkurat no:
- tørre ullsokkar
- senga mi
- sol
- matlyst
- vantette skoovertrekk som faktisk er vanntett
- el- sykkel ;-)(neida, det er jo juks...;-)

Dagens høgdepunkt: Då sjølvaste Senjatroll-mannen kom med påfyll til kaffetørst pedalpike. Det skal ikkje meir til! Folk er så grei!

Vi kryssar fingrane for sol i morgon... Yr.no melde nedbør så langt auge kan sjå, men når blei yr.no påliteleg liksom?

Kryss med oss!

Her satser vi på å vere i 23 tida i kveld.

Snart i mål folks, på 7 dagar har vi lagt bak oss nærare 80 mil. Dette går straka vegen!

Over og ut frå ei sjøsjuk pedalpike!

Ps: I dag har vi vert litt av nokon lovforbrytarar. Først speeda pedalpiken i heile 38 km/t i 30 sona ( skulle nå ferje, kjent sak?) og så foreslo Jan Erik at vi skulle stjele aviser på ferja for å putte i skoa ikveld. Ikkje sei det til nåken...


Dag 7: Det fins ikkje dårlig vær...

... Berre dårlige klær, er det noko som heite.

Eg må berre få sei klart i frå, at eg er heilt ueinig: det fins dårlig vær.... Basta! Den som er uenig har nok aldri prøvd seg på ein lengre sykkeltur..

Medan ein ventar på ferja...Ein ekkje kresen på tur. Steinrøys vs stressless, ett fett!

I dag har vi humpa oss gjennom Senja, på dårleg veg ikledd regntøy. Senja er nydeleg, trur vi, med krittkvite strender, bratte fjell og frodige dalar. Men heilt sikker er vi ikkje, for tåka ligg tjukt og det er ikkje mykje vi ser.

Etter 7 mil stoppa vi ved Senja-trollet (den første kafe'n på 7 mil!!), for ein liten kvil. Ferjene her ute går sjeldan, og det er ikkje flust i kafe tilbod rundt kai annlegget, for å sei det sånn. Derfor var det tryggast å ta pausen her (i frykt for å fryse i hel på ferjekaia...neida, joda...).

Senjatrollet kunne by på både varm kaffe og lade mulighet. Luksus!!

Dei 2 siste mila inn til ferjekaia skulle igrunn vere plankekjøring, i følge turens kartleser...*kremt*... Vi møtte på ein familie på 4 utanfor Senjatrollet, som imponerande nok skal sykle Norge på langs med to barn. Bøyer meg i støvet. Praten gjekk lett og plutseleg var vi litt seint ute. Det var berre å kaste seg på sykkelen igjen. Vi tråkka jamnt og trutt over knausar og langs fjorden. I det fjerne skimta eg det eg trudde var ein høgspentledning i fjellsida. Det skulle vise seg å vere vegen vi skulle sykle. Flott! Vi snakkar 10% stigning i nærare 2 km og lettare panikk. Passa dårleg. Vi ropte løype og tråkka på som aldri før. Med regntøyet på slep, syre i beina og med blodsmak i munnen nådde vi ferja med eit nødskrik. Ok, kanskje med litt margin, men det høyre med ein god slutt at det AKKURAT, sånn på hengande håret, går bra ;-)

Nokon har tipsa oss om flate, flotte parti frå Tromsø og ned mot Trondheim... Vi ventar i spaning... Det har ikkje skjedd endå, for å sei det sånn... Har vi sykla feil?

Overfarten med ferja tar heile 1 t 40 min. I meir eller mindre turbulent sjø.. Ok, kanskje det er eg som har lett for å bli sjøsjuk. Eg toler knapt ein ferjetur over fredlege Sognefjorden. Men men, ein ferjetur er alltid eit kjært avbrekk.

Vidare startar vi på Andøya- eventyret, i retning sør. Det er absolutt best å sykle strake vegen nedover, det føles så rett. Gleder meg. Kor mange mil det blir i kveld ser vi ann. Vi håper på 3 mil. Då vil dagens tur ende på ca 13 mil.

Mjuke hotellsenger, varme dusjar og resturantmat skal byttast ut med luftmadrass, kattevask og primus. Det er heilt ok i grunn. Ivertfall prøve eg å tenke at det er det. Livet er kva dine tankar gjer det til, har eg høyrt;-) Dessuten jobbar vi opp feltdøgn, sånn at vi snart kan ta inn på hotell igjen med godt samvit. Gler meg allereie.

Høgst på ynskjelista akkurat no:
- tørre ullsokkar
- senga mi
- sol
- matlyst
- vantette skoovertrekk som faktisk er vanntett
- el- sykkel ;-)(neida, det er jo juks...;-)

Dagens høgdepunkt: Då sjølvaste Senjatroll-mannen kom med påfyll til kaffetørst pedalpike. Det skal ikkje meir til! Folk er så grei!

Vi kryssar fingrane for sol i morgon... Yr.no melde nedbør så langt auge kan sjå, men når blei yr.no påliteleg liksom?

Kryss med oss!

Her satser vi på å vere i 23 tida i kveld.

Snart i mål folks, på 7 dagar har vi lagt bak oss nærare 80 mil. Dette går straka vegen!

Over og ut frå ei sjøsjuk pedalpike!

Ps: I dag har vi vert litt av nokon lovforbrytarar. Først speeda pedalpiken i heile 38 km/t i 30 sona ( skulle nå ferje, kjent sak?) og så foreslo Jan Erik at vi skulle stjele aviser på ferja for å putte i skoa ikveld. Ikkje sei det til nåken...


Dag 6: Usensurert!

Fredagskveld, vindstille, hærleg temperatur og betydeleg mindre mygg enn lenger nord = 2,5 mil i bonusetappe. Gårsdagen enda derfor på totalt 13 mil. Hørte eg nåken rope SpeedyGonzales etter oss?

Vi slo opp teltet på ein liten campingplass ved ferjekaia og tok ein tidleg kveld. Sjølv om både regn og vind holdt på å rive ned teltet i natt, våkna vi utkvilt då vekkerklokka ringte 0800.

Vi er på dag 6 og underteikna byrjar å kjenne litt på det å ha ein person rundt seg 24/7. Eg kjenne eg saknar å ha litt tid for meg sjølv. Misforstå meg rett, eg har eit heilt supert turfølge, men det er noko med å gå oppå kvarandre døgnet rundt og bu saman i eit lite telt. Derfor la vi ut på dagens første etappe kvar for oss.

Beina er det framleis futt i og kroppen samarbeider. Men det er fleire faktorar som spelar inn på ein såpass lang sykkeltur.

Det er hardt å våkne etter ei natt i ein klam sovepose, på ei hard luftmadrass, dra på seg gamle, sveitte, klamme klede, presse i seg frukost som ikkje smakar, for så å sette seg på sykkelen, vel vitande om at ein har 10-13 mil forann seg... Det er ikkje berre berre å vere på tur.

I dag er ein sånn dag, der alt kjennes litt tungt. Etappen starta med motvind gjennom ein evig lang dal. Type evighetsland. Du veit, når motvinden kjennes så sterkt på kroppen, at tårene renn... Men ikkje fordi ein får vind i auga, men fordi ein blir oppgitt, er sliten i hodet og sykkelen jobbar mot ein. Det blei 5 tunge mil til Tromsø.

I Tromsø møtte eg Jan Erik igjen. Ikkje berre berre å finne fram i storbyen etter 5 døgn i ødemarka... Men med god hjelp frå hyggelege menneske, kom vi oss gjennom byen. Vi sette oss ned med alt utstyret vårt utanfor eit kjøpesenter. Lada batteria med XL1, jordbær og pølse med brød. Kjære tid for eit måltid.

Vi psyka oss opp til å byrje på neste etappe. Eg var mentalt førebudd på 5 nye tunge mil:Tromsø- Kvaløya. Denne etappen sykla vi i lag og eg kan konstantere at ein skal ikkje kimse avgodt turfølge. Etappen gjekk mykje betre, sjølv om vi måtte passere nok ein evighetsdal (eg likar ikkje evighetsdalar, punktum). Vi blei overraska av striregn og dei siste 2,5 mila snegla seg avgårde.Vi måtte til slutt ta ein pust i bakken.

Påfyll av smågodt, ibux, paracet og voltaren før stigninga. Bra kombo!

Etter 3 gode mil i striregn var vi fullstendig gjennomvåt. Vi blei kjapt einig om at ein øl (Jan Erik) og ein lang varm dusj (Christine) hadde vert midt i blinken i dag. Hardt arbeid skal belønnast. Derfor har vi i skrivande stund sjekka inn på Rica hotell på Sommarøy. Den følelsen!!

Det fins ikkje tvil... Å vere på tur får fram eit heilt spekter av kjensle. I den eine augeblinken svergar ein på at ein aldri skal på (sykkel)tur igjen og i neste augeblikk får ein beskjed om å tørke av seg det enorme gliset. Ein kan vere både, oppgitt, sliten, irritert, utsulta, glad, jublande og lykkeleg, omtrent på same tid.

Men det er desse kontrastane eg jaktar i kvardagen. Det eine forsterkar det andre og gjer lykkekjensla endå sterkare. Å slite seg gjennom 11 mil i motvind og regn med eit hovud som ikkje ville på tur i dag, for så å ta ein varm dusj og legge seg i ei mjuk seng... Det må berre opplevast. Hverdagsmagi ;-)

Når det er sagt. Det er fantastisk deilig å kjenne at ein kan viss ein vil. Eg SKAL sykle Norge på langs, ingenting kan stoppe meg. Sjølv ikkje motvind, tunge dagar, bratte bakkar, klamme soveposar og uendeleg mykje regn. Digg å kjenne at fysikken er der og at eg kan presse meg sjølv langt ut av komfortsona. Eg er sta og har ein enorm viljestyrke når eg bestemme meg. Samtidig skal det seiast at det er godt å vere to på tur! Det er 100 ganger tyngre sykle aleine!

Sommarøya er forresten heilt fantastisk vakker. Eg er faktisk glad det blei regn, sånn at vi tok denne 5 km lange omvegen. FOR ein plass. Dessuten har vi møtt så utruleg mange nyskjerrige, hyggelege og hjelpsame menneske her. Ein skal aldri undervurdere ein god samtale og eit hyggeleg møte med eit ukjent menneske.

I morgon tar vi ferja over til Senja og syklar over på andre sida, for så å ta ferja over til Andøya. Denne etappen gledar vi oss veldig til.

Livet er topp!

Ps: I dag har eg brutt fartsgrensa...knis! 41 km/t i 40 sona... Fy skamme seg. (Toppfart på turen er forøvrig 57 km/t....Og jada pappa, skal ikkje køyre så fort, eg veit det er farlig ;-)

Dagens visdom: Det er alltid lengre enn du trur... Vertfall viss det regnar.

Dagens erfaring: Utruleg kor glad ein kan bli for ei seng, varm dusj og klesvask...


Dag 5: Klatre-etappen!

Etter 2 mil i striregn, evige motbakkar og ein smågodtpause, enda vi til slutt opp i ei varm lita hytte med tilgang på ein varm dusj. Vi snakkar maksimal lykke! Ein dusj har aldri vert betre. Hytta såg mest ut som ein liten militærleir etter at vi meldte vår ankomst, men må man tørke klær så må man tørke klær.

Etter ei god natt søvn i ekte senger, var vi overraskande nok meir trøytt enn etter ei natt i teltet. Slumreknappen har liksom ikkje same funksjon på ei hard luftmadrass, i ein klam sovepose, som i ei varm, mjuk seng. Men sol, skyfri himmel og null vind frista likevel meir. Klokka 1015 var vi pakka og klar.

Vi var mentalt veldig klar for dagens etappe. Mange hadde advara oss mot O'store Kvænangs fjell. Vi starta friskt på 10% stigning, med knall musikk på øyra og jobba oss oppover. Leikande lett. Høgdemeter etterhøgdemeter i vill og vakker natur, med fantastisk utsikt og sola i ryggen.

Før vi visste ordet av det var vi skuffade nok på toppen. Var dette alt?Kjære tid. Dette var då ingenting å grue seg til. Norge- du har vel meir å by på?

Vi fortsatte vidare i friskt tempo. Over småfjell og langs fjorden. Vi nådde Storslett etter 5,6 mil, og bestemte oss for ein pust i bakken der. Mathandling, tørking av klede og påfyll av Voltaren... Heilt normalt.

Beina er friske, rumpene ikkje vonde lenger og ryggen byrjar å bli herda. Knea snakkar vi ikkje om... Vi held forbausande høgt tempo og ligg med snitt på 20 km/t med tung sykkel over knausar og fjell. På flatene gønna vi på og held fart på 28-35km/t. Vi kjenne oss friske og spreke... Ventar berre på smellen;-)

Etter ein god pause var vi klar for å gripe dei siste 5 mila. Då kjem ein mann bort til oss og informerer om nok eit fjell... Smell!?

Neida. Vi diggar fjell, så berre kom med dei. No har det seg sånn at eg har litt sansen for brutalt bratte motbakkar, så lenge det er ein god nedoverbakke på andre sida... Så BRING IT!

Målet i dag var ferjeleie ved Olderdalen. Langs fjorden, over eit minifjell, langs fjorden, over eit minifjell, langs fjorden... Men det var då som søren... I det fjerne skimtar eg NOK eit minifjell... Altså, vi er glad i fjell, men det får då vere måte på. Men rett før eg vurderte å stoppe opp for å kaste sykkelen i grøfta, svingar vegen av og eit ferjeleie kjem til syne. Og FOR eit vakkert syn.

10,5 mil lenger på kartet og godt nøgd med å nå dagens mål i flott stil. Vi held ein knapp på å sykle effektivt med mindre pausar, for så å ha lang restitusjonstid på kvelden. Men som sagt (ydmyk som vi er), vi ventar på smellen... Eller kanskje vi berre har ein heilt rå fysikk...;-)

Syklinga går overraskande greit. Dei første dagane var brutale, men formen er stigande. Det går rykte om flatt terreng dei næraste dagane, det trur eg låra våre er glade for.

Dagens etappe: 10,5 mil, snittfart 20 km/t, tid: 5t 10 min.

Mogleg det blir ein bonus etappe på 1-2,5 mil når ferja legg til kai, men det får beina bestemme.

I morgon er vi i Tromsø, hurra!


Dag 4: I motvind og blest....

Går det utruleg nok framover!

Dagen starta på best mogleg måte. Når vi krabba ut av teltet blei vi møtt av solskinn og shortsvær. For ikkje å snakke om 101 mygg. Men myggen her i nord er eit kapittel for seg sjølv. Nevnte eg at eg har fått 19 store myggstikk? Dei liknar på store, avmagra fluer og stikk gjerne gjennom to lag med klede. Dei er ikkje nådige. Men som sagt, det er eit anna kapittel.

Sidan vi campa utanfor Alta museum, var vi så heldig å få låne både toalett og varmt springvatn, luksus! Til frukost mekka Jan Erik nudlar, noko som skulle vise seg å gi krutt i støvlane våre

Vi la bak oss 3,3 mil på 1 t 40 min langs fjorden. Fantastisk kupert veg som gav god driv. Då var det på høg tid med ein pust i bakken, påfyll av vatn og hamstring av ibux og paracet. Eg har eit kne som ikkje samarbeide så godt, men det skal ikkje stoppe meg. I morgon får eg påfyll av Voltaren, så då skal det ordne seg. Tusen takk for hjelpa, Dr Gjøen! You rock my NPL world!!

Og den gode driven haldt fram til speedometeret viste 6,7 mil. Då begynte det å blåse kraftig opp, noko som gav oss ein fantastisk unnskyldning for å ta ein pust i bakken.

Vinden heldt fram og blåste med seg ein skikkeleg regnskur. Takk skal du ha liksom. Eg var kjapp med å søke ly på næraste utedo, der eg var 100% sikker på at taket skulle blåse av.

Vi bestemte oss for å fullføre dei planlagte10 mila trass drittvær (underdrivelse). Motivasjonen var å kome seg til Burfjord, der NAF boka lokka med seng og ein varm dusj. Vi gav på over to småfjell og langs fjorden i motvind.

Vi sa hade til Finnmark fylke og heitil Troms fylke. HURRA!

Gjett om skuffelsen var stor då vi ankom Burfjord og vi fann ut at alt av overnattings moglegheite var nedlagt. Smell!

Jaja... What to do baloo...

As we speak har vi søkt ly på den lokale kafe'en. Snikladar alt elektronisk utstyr, fylle på med litt næring og koffein, og psykar oss opp til å sykle 2 mil til, i jakta på ein varm dusj.

Dagens etappe vil ende på 12 mil, med snittfart på 20 km/t. Sprekt i motvind og regn, tørr eg påstå. Heia oss!

Note to myself:
- På neste sykkeltur, ta med ei oppdatert NAF bok.
- Smågodt er fantastisk næring for syklistar som slit med å få i seg mat
- gratis Wifi er det beste som fins
- ull er gull

No satsar vi på at campingplassen i Sørstraumen ikkje er nedlagt. Då blir det månelyst!

Kryss fingrane for åpen campingplass!

Ps: Eg drømte før avreise at syklane ikkje skulle dukke opp på flyplassen og at vi skulle sykle i ring i Alta. Check check. Snakk om å vere sanndrømt!

Psps: vi vil heller ha regn enn motvind. På forhånd takk!


Dag 3: Evighetsland...

Vi våkna lettare forbausa etter nærast 11 timar søvn... Det hadde vi ikkje trudd! Likevel var vi pakka og klar for avreise kl 10.30 etter ein kattevask i elva.

Vi mistenkte at dagen i dag kunne bli hard, då vi kapitulerte midt i ein motbakke i går kveld, då vi ikkje skimta toppen.

Men at vi skulle sykle 7 (!!!!!) mil i oppoverbakke ogkupert fjelområde, var vi ikkje klar over. Det blei ein strabasiøs, men likevel flott tur over Sennalandet. Nydeleg landskap og overskya/sol vegde litt opp for den kraftige motvinden. Vi kuppa altanen på ei hytte midt på fjellet, for å ta ein litt lengrepause.

Gleden var til å ta og føle på, då vi kunne sette utanfor den første nedoverbakken denne etappen. Den var etterlengta den.

Gleda var kortvarig. Før vi visste ordet av det, befann vi oss plutseleg midt i ein bratt oppoverbakke. Her mista unge, lovande afGeijerstam motet fullstendig. Eg har blitt minna på at eg kalte vårt vakre land for et drittland, og at det var fullstendig urettferdig at det kom ein ny motbakke allereie no. Eg kan synest å hukse at eg trua med å kaste sykkelen i grøfta. Jan Erik måtte kvele et smil og fann fram ein sjokolade. Det er rart med det, men ein motbakke blir betydeleg mindre etter litt påfyll av næring.

Eg må innrømme at eg slite med å få i meg nok næring under etappane. Når den fysiske anstrengelsen blir for stor, forsvinn matlysta og maten veks i munnen på meg. Eg går tom og møte veggen. Snart skal vi på Ica og finne på nåke lurt for å halde energinivået oppe på desse lange sykkeletappane.

Vi kom oss til Alta, etter noko som kjennes ut som ein halv evighet på sykkelsetet. Vi har no lagt bak oss nærare 250 km på to døgn, og det kjennes godt i korsrygg og kne. Men vi tenke at dette er ein herdings prosess, det blir nok bra når vi nærmer oss Tromsø!!

Det tapte næringsinntaket blir tatt igjen på kveldane. Ein stor peppes pizza har akkurat gått ned på høgkant,medan vi opptek alle stikk kontakter på Peppes Pizza i Alta. Mobiler, Ipad, kamera og batteripakke ligg strødd.

Til slutt... Du veit du er ein NPL syklist, når:
- nedoverbakkar er din beste venn
- du kan legge deg ned i grøftekantar eller på fortau og tenke at det er heilt normalt
- når du ladar mobilen over alt

Dagens etappe: 10 mil, 6 timar effektiv sykling, snittfart 16,5 km/t (motbakke og motvind.. Og nevnte eg at syklane vege nærare 35 kg?)

No skal vi ein kjapp tur på matshopping og så skal vi kuppe første og beste teltplass. I morgon ventar ein etappe med X antal fjellovergangar... Vi gler oss! Stay tuned!


Dag 2 - Eller framleis dag 1?

Vi våkna frisk og meir eller mindre opplagt kl 11, etter 1-2-3 timar søvn i morgontimane. Klar for å ta fatt på fleire mil. Ein kjapp frukost seinare var vi komen på sykkelsetet, uvitande om kva som venta oss.

Vi sette i gang i sprekt tempo, og la tilbake 9 mil på 4,5 timar utan dei store pausane. Ikkje spesielt smart kanskje og i dagvar det Jan Erik sin tur å møte veggen. Det heile enda med is til middag og king size hamburger til dessert, for unge lovande Søreide. Han avslutta det heile med ein powernap på middagsbordet.

Vi hadde planar om å legge bak oss 2,5 mil til før vi tok kvelden, men måtte gi tapt etter nærast ei mil i oppoverbakkar. I morgon har vi som mål å komme oss til Alta++.

Dagens fakta: du veit du er på sykkeltur når du får lyst til å byrje å grine av synet av atter ein motbakke

Dagens etappe: 10,5 mil, snittfart 20km/t, total tid 5t20 min

Vi er rimeleg nøgd med oss sjølv i dg, med tanke på at dag 1 og dag 2 eigentleg er ein og same dagen, noko som betyr at vi har sykla 15 mil til saman i dag. Oppturar har på ny veksla med nedturar og omvendt. Det har vert stunder der eg har lurt på kvifor i all verden eg utset meg for dette, men tankane forsvinn fort når nedoverbakkane kjem til syne, sola skin og Jan Erik lova meg både bamsemums og hotellopphold om ikkje så alt for lenge.

No håpar vi på 12 timar søvn. Det skjer neppe, men vi prøve. Over og ut frå Oldedalen.


Dag 1, del 2 - Den som ventar på noko godt...

Klokka skulle bli 2215 før syklane ankom Honningsvåg. Etter 8 timar rastlaus venting, kan du tru det blei både hurrarop og jubel på den lille flyplassen. Supermotivert og klare som nokre egg, monterte vi syklar ut i dei seine nattetimar.

Handyskills, rett verktøy, eksperthjelp frå pappa ogein god dose pågangsmot er det som skal til for å mekke syklar i rekordfart, sjølv vi var oppe 0400 i dag og hadde ei lang flyreise friskt i minne. Ingenting stoppar oss. Vi skal sykle Norge på langs, og sånn blir det.

Sidan taxi og buss hadde tatt kvelden, måtte vi leige bil for å komme oss opp på Nordkapp. Rett før stengetid kl 0100, stod vi klar med full lasta sykkel og vindsikker oppkledning. Først på timeplanen; dei obligatoriske Nordkapp bileta.

På platået møtte vi ein halvsprø kis frå Østerrikert, som akkurat hadde ankommet Nordkapp etter 69 dagar på sykkelsetet: sør Østerriket - Nordkapp. Når eg spurte korleis han skulle kome seg heim, svarte han at han skulle sykle via Finland og Sverige.... Eg forventa at han skulle sei han skulle ta Hurtigruta eller noko... Fascinert!!

Halvt ihelfrossen etter X antal poseringar, byrja vi ivrig å legge asfalt bak oss. Med 20 kg i bagasjen og 24 timar utan søvn, tråkka vi forsiktig bortover den uendelege vegen. Etter 2 mil møtte eg veggen,med vond rygg og svolten mage. Etter ein pitstop, justering av sykkel og litt næring, gjekk dei neste 2,5 mila som ein leik. Nydeleg vakker midnattsol, fantastisk natur og lette bein skulle prege siste stykket. Vi er superstolt av oss sjølv, og kjempenøgd med å legge bak oss 4,5 mil etter midnatt! High five! Yeah buddy!

Då klokka nærma seg 0500,valgte vi å slå leir, for å unngå å snu døgnet heilt. Eg ser fram til å våkne etter nokre timar etterlengta søvn og legge bak meg fleire mil i desse eventyrlege omgivnadane. Nord Norge innfrir!

Over og ut frå campen på høgda!

Dagens vissomsord: oppturar veie definitivt opp for nedturar, alltid!
Dagens fakta: Norge er eit meget kupert land! Sangen "mellom bakkar og berg" får plutseleg ei ny meining...

Ps: vi er omringa av reinsdyr. Jan Erik digger det... Eg er litt redd for så mange Rudolfer i flokk.


Dag 1: Tålmodighet er kunsten å håpe...

Dagen starta brutalt klokka 0415 i dag. Ei evig lang flyreise stod for tur; Bergen-Oslo-Tromsø -Hammerfest -Honningsvåg.

Turen gjekk som ein leik. På fly- av fly- på fly- sove litt- av fly... Og sånn gjekk dagen...

Vel framme i Honningsvåg blei vi møtt av skyfri himmel, snill vind og sol. Over alt fans det hyggelege og hjelpsame mennesker. FOR eit førsteinntrykk!!

Du kan tru skuffelsen blei stor, då vi fann ut at vi er to sykle i manko.... Dei befinn seg forøvrig i Oslo... Skuffelse har veksla med lett sinne, og sinne har veksla med galgenhumor. No sit vi mutters putters aleine på Honningsvåg flyplass og prøve å smøre oss med tolmodighet. Og det er ikkje spesielt enkelt, då SAS ikkje ein gong finn syklane i systemet sitt...... SAS - you rock my world!

Og medan vi prøve å få tolmodigheten til å spire og gro seg stor nok til at vi lære å bli tolmodige, gjer vi alt vi eigentleg ikkje har lov til... Går i personaltrappa, øver oss på speakeranlegget og har utesko OPPI sofaen... Fysj! Men ikkje sei det til nåken.....

To be continiued...


Nedtelling, sommarfuglar, Norge på langs og sånn!

I´ve got butterflies. I MASSEVIS. Det er nøyaktig 17 dagar til sommarens vakraste eventyr startar, og eg klarar ikkje å slutte å smile. Om knappe to veke står forhåpentligvis både eg og Jan Erik spent på Nordkapp platået, med kvar vår nedpakka sykkel, med berre tida og vegen forann oss. Eg GLEDAR meg, GRISEVILLT. Bring it!!

Planlegginga er unnagjort og det meste at utstyret er i boks. Jan Erik har atter ein gong forsikra meg om at det ikkje er noko meir å bekymre seg for og at alt ordnar seg, og eg begynne verkeleg å bli utolmodig etter å sette i gang. Eg har ikkje lenger mareritt om at eg syklar i ring i nord og gløymer sykkelen heime. No kilar det konstant i magen og eg gledar meg skikkeleg til å ta fatt på dette eventyret.

Mange meinar framleis eg er gal som legg ut på denne sykkeletappen. Andre er imponert. Eg berre gledar meg, til ALT. Til solfyllte dagar med karaoke og allsang på sykkelsetet, til lunsjpausar med bollar og is og morosame stadnavn. Eg gledar meg til å oppleve vill og vakker natur og bli belnda av fantastiske inntrykk. Eg ser fram til å møte menneske over heile vårt langstrakte land og kjenne på meistring for kvar dag som går. Eg geldar meg til og med til motbakkar, for då veit eg at det kjem ein nedoverbakke på andre sida. Eg gledar meg til å slå leir i solnedgangen og lage mat på primus. Men aller mest gledar eg meg til dei små uforgløymelege augeblikka, intern humor og latterkramper. Eg ser rett og slett fram til å vere på tur, leve livet og nyte eventyret i fulle drag.  

Heldige meg er utstyrt med sykkelklær frå Craft, sponsa av GET. Priceless. Superfreshe kle!

Sola skin i Bergen by og sommaren har for alvor meldt sin ankomst. Eg har fått nokre mil på sykkelsetet og eg kan endeleg senke skuldrane litt. Turane har gått langs landevegen og på fjellet. Rompa begynne å bli herda og eg er skråsikker på at sykkelformen skal holde heile vegen frå Nordkapp til Lindesnes.

Utstyrslista er stort sett komplett, men nokre justeringar siste pakkedag blir det nok. Litt spent på korleis eg skal få alt dette opp i 4 sykkelvesker er eg. Endå meir spent er eg på om eg verkeleg orkar å sykle alt dette utstyret gjennom landet. Men det går nok fint. Here we go:

- Goretex skoovertrekk

- 2 sykkelshorts m/padding

- 1 kangbukse vindtett, 1 langbukse vanntett

- 1 lang tights u/padding

- Regnjakke, vindjakke

- 2 ulltrøyer lang arm, 1 stilongs

- 2 sykkeltrøye kort arm, 1 sykkeltrøye lang arm

- 1 singlet

- 2 sports bh

- Vanntette sykkelhanskar, hankar utan fingrar

- Ullsokkar, sportssokkar

- Undertøy

- Buff

- Hjelm

- Sykkelsko, joggesko

- Lite håndkle

- Solkrem, førstehjelpsutstyr

- Toalettsaker

- Myggspray

- Dopapir

- Antibac

- Sykkelsalve

- Sovepose (sommerpose) + lakenpose i fleece

- Liggeunderlag, oppblåsbart

- Telt (3-manns)

- Priums og kokeutstyr

- Bestikk, kopp, tallerk

- Plastposar

- Zalo, omo

- Sykkelcomputer

- Refleksvest

- Mobil + lader

- Ipad + lader

- Kamera + lader + overføringskabel

- Headset

- Sykkelkart, Naf kartbok

- Reiseplan, utskrift

- 2 vannflaske + beholder

- Lys på sykkel, bak og framme

- Lommebok mforsikringskort, Visa, Førerkort

- Mat for dagen, nødmat

- 1 ex sykkelslange

- Sykkel lås

- Sykkelpumpe

- Stroppar

- Verktøy: kniv, multiverktøy, lappesaker, el-tape, ekstra kjede (kjedeverktøy), dekkspakar, overgang til luftfylling

- Sykkel med bagasjebrett og stativ forann til bagasjevesker

- 2 sykkelvesker bak a 23 l, 2 sykelvesker framme a 11 l, styreveske og veske til verktøy under setet

- statoilkopp



Før avreise skal sykkelen på service. Der skal det påmonterast bareends, nye dekk og slangar, nytt kjede, ny ventil på bakhjul, ny gaffel forann (den eg har er i karbon og toler ikkje bagasjevekt) og nye bremseklossar. Utstyr skal testast og eg blir nødt til å lære meg å skifte dekk, kjede og slå opp telt. Handygirl no 1.

Eller var eg i BT for ei lita tid tilbake, intervjuet kan lesast her: http://www.bt.no/sprek/--Jeg-kommer-til-a-fa-vondt-i-rumpa-2900281.html#.Uai-06UTJBE 

Ellers kan eg følgast på Instagram. Der er eg litt flinkare å oppdatere. Planen er å starte bloggen for fullt når turen startar.

Det KRIBLAR i magen. Norge - her kjem eg!

 

 

 


Det er INGEN tvil...

... Om at Norge på langs turen nærmar seg med stormskritt for kvar dag som går. Eg drøymer stadig at eg sykler Nordkapp- Alta - Nordkapp - Alta i ring, at eg juksar og låner meg ein bil, eller at vi møter opp på flyplassen i Honningsvåg utan syklar. Eg har lette panikkanfall der eg føle eg ikkje har trent nok eller har førebudd meg godt nok til denne turen. Ingen tvil om at denne jenta er spent. Men mest at alt GLEDAR eg meg til å ta fatt på dette eventyret. Eg trur det blir magisk å få lov å oppleve Norge på denne måten.

Det er knapt ein månad til eg sit på flyet til Honningsvåg. I Bergen har det regna og snødd om eit anna siste tida, så eg kan ikkje skryte på meg den store oppkøyringa på sykkel. Men eg trenar jamnt og trutt; motbakkeintervallar, crossfit, fjellturar, toppturar på Randoné, langrenn, styrke og sykling. Eg og min sykkelpartner Jan Erik satsar på å sykle oss i form undervegs ;-) Det er viktig å ikkje sykle seg lei FØR den lange etappen, eller hur!?

Reiseruta er planlagt og det er ikkje den minste tvil om at Norge er eit langt langt land. Dagsetappane strekk seg frå 6 til 15 mil. Turen går over 24 dagar. Planen er å sykle etter vær, vind og dagsform.

Foreløbig plan
Dag 1: Nordkapp - Kåfjord
Dag 2: Repparfjordfjellet
Dag 3: Talvik
Dag 4: Oksfjordhamn
Dag 5: Elvevoll
Dag 6: Setermoen
Dag 7: Evenskjer
Dag 8: Svolvær
Dag 9: Moskenes/Bodø
Dag 10: Kjørstad
Dag 11: Kilboghavn
Dag 12: Sandnessjøen
Dag 13: Sømna
Dag 14: Val
Dag 15: Rongland
Dag 16: Støren
Dag 17: Oppdal
Dag 18: Otta
Dag 19: Røn
Dag 20: Rødberg
Dag 21: Rjukan
Dag 22: Bykle
Dag 23: Evje
Dag 24: Lindesnes!!!!

Vi har telt, sovepose og primus med. Keepin' it simple. Så belønnar vi oss med innandørs overnatting og eit betre måltid i ny og ne. Ein fridag eller to må vi nok også ha, den legg vi inn når det passar seg.

Med oss på laget har vi GET bergen, som har sponsa sykkelklær frå Craft. Priceless. Tusen takk! Transport av sykkelkoffert har EM budbil dekka, evig takknemleg!

Nedtellinga har starta. Eg ser fram til å starte tidenes råaste sommarferie.

Stay tuned!

Ps: oppdaterer oftere på Instagram: geijerstam


We are really doing this!!

Å skulle bestille flybillettar over telefon, med ein som snakkar 50/50 nordlansk og arabisk er ikkje berre lett. Men med godt humør og ein god dose tolmodigheit, er endeleg destinasjon Bergen - Honningsvåg i boks. Halv åtte, 17. juni er det garantert to spente sjeler å finne på Flesland. I følge den hjelpsome SAS mannen, får vi kanskje med oss syklane også. Det er jo gode nyheite ;-) 




Eg er så heldig å få med meg ein studiekompis frå vidaregåande på reisa. Og han er MINST like gira som meg. Dette blir ein FANTASTISK tur! Vi GLER oss!

HÆRLEG, dette skjer verkeleg. One way ticket to heaven, and the longroad back. Drømmeferien i boks.


Norge på langs - Årets vakraste eventyr

Ein sommarferie eg seint vil gløyme, er under planlegging. Ein draum eg har hatt i mange år, skal snart bli verkeleg. Om knappe 3 månadar set eg meg på sykkelsetet på Nordkapp, med mål om å sykle Norge på langs. 



Årets vakraste eventyr startar på Nordkapp i midten av juni og blir avslutta på Lindesnes i midten av juli. Eg skal tråkke meg gjennom Norges vakre natur på 25 dagar. Teltet blir min hybel og primusen blir mitt kjøkken. Forann meg har eg berre tida og vegen. 

Mange kallar meg gal. Nokre meiner eg er tøff. Andre beundrar mitt pågangsmot. Dei aller fleste lurer på kva som driv meg, til å sykle 270 mil gjennom eit vêrhardt, kupert og eviglangt land. Svaret er enkelt, men likevel så komplisert.

Livet handlar om å vere lykkeleg, meiner eg. For å vere lykkeleg må ein kjenne ei meining med livet. Det er ikkje nok å berre eksistere. Dei som tidlegare var faste lesarar av bloggen, veit at min store visjon i livet er å formidle kor viktig det er å ha ei glede med alt ein gjer. Alt for mange av oss gløyme at livet handlar om å vere lykkeleg. Vi går på autopilot i ein travel kvardag, og vårt handlingsmønster er regulert av samfunnets forventingar og våre nære og kjære relasjonar.Vi gløyme å trekke pusten og kjenne etter om vi verkeleg er lykkeleg og om vi verkeleg kjenne ei meining med livet. 



Kva som gjer oss lykkeleg er individuelt. Og for å forstå kva som gjer oss lykkeleg, må vi forstå kva faktorar som medverker til vår lykkekjensle. Om det er ein tur på fjellet, ein tur på kino, eit kakestykke, å sykle Norge på langs eller ein god latter, kan vere det samme. Likevel trur eg vi alle har godt av å stoppe opp og bevisstgjere dei små og store val ein tar, kvar dag. 

Å finne ei ultimat utfordring og meistre den, DET gjer meg lykkeleg. Når eg klarar å leve ut mitt sanne potensiale og klarar å vere den beste versjonen av meg sjølv, kjenne eg at livet gir meining. Av og til må ein berre vere litt gal, ta sats og hoppe ut av komfortsona. Det er då ein veks som menneske, kjenne at ein leve og kan realisere seg sjølv og draumane sine. Og det er det dette eventyret handlar om i stor grad. Samstundes veit eg at eg finn stor i lykke i å  nyte sansane mine. Frisk fjellluft, nydeleg natur, stillheit som let tankane få fritt spelerom og nydeleg utsikt gir meg stor glede. For meg handlar også livet i stor grad om kontrastar. Eg kan ikkje ligge på sofaen kvar dag og ha det behageleg. Eg treng å oppleve smerte, eg treng å trene til syra tar meg og eg treng å vere så sliten at eg har lyst å byrje å grine. Kontrastar forsterkar dei ulike kjenslene våre og gjer livet mindre montont. Du veit sjølv, kor godt det er å ligge på sofaen ETTER ei hard treningsøkt. Ein seier smakar best når ein VERKELEG må jobbe for den.

Å sykle Nordkapp - Lindesnes vil absolutt by på store kontrastar. Eg er førebudd på at nedturar stadig vil veksle over i oppturar, og omvendt. Utfordringane vil stå i kø.  Eit punktert dekk i motvind og regn kjem til å stå sterkt i kontrast med flotte etappar i gjennom eit nydeleg land. Eg er 100% sikker på at eg i løpet av turen vil bli så sliten og lei, at eg ynskje å gi meg. Men eg er også sikker på at eg blir svært lei meg for at eventyret er over når eg nærar meg Lindesnes. Det vil bli dagar der eg har lyst å kaste både telt og primus på havet, men det kjem også dagar som vil vere fyllt av latter og smil. Nokre kveldar blir våte og kalde, og eg vil garantert forbanne heile oppdraget på eit tidspunkt. Men før eg veit ordet av det, susar eg nedover Norges kyst i shorts og singlet og tenke at livet ikkje kunne vert betre. Veggen møter eg nok før eller seinare og eg vil garantert klare å tømme kroppen på eit tidspunkt. Det vil bli dagar der motivasjonen er på botn, det må ein vere innstillt på. På same måte vil det kome dagar med superlette bein, dagar der positiviteten får grobunn og humøret er på topp. Uansett er det ingen tvil om at eg kjem til å kjenne at eg verkeleg leve på denne turen. Kontrastane vil skape minne for livet og bidra til at eg veks og utviklar meg som menneske. 

I anledning "årets vakraste eventyr," har eg valgt å starte opp igjen bloggen. Eg ynskje gjerne å dele planlegging, førebuing og heil eturen med dei som måtte vere interessert. Snart vil eg legge ut reiserute med ca dato for ankomst ulike plassar i Norge. Bur DU i nærheten og har lyst å invitere på middag eller overnatting, takkar eg nok ikkje nei. Har du sykla Nordkapp-Lindesnes før og har lyst å dele nokre tips og råd med meg, er eg lutter øre.



Norge på langs - Here I come! 

Les gjerne meir om turen i eit intervju med meg her på NRK.no


God jul!

Tusen takk for flotte kommentarar og fine ord! Det varmar! Overvelda over kor mange som har sett pris på bloggen. Dessverre kjennes det veldig rett for meg å ha avslutta bloggkapittelet, men følg meg gjerne på instagram: geijerstam.

God jul til alle dåke flotte folk!


Takk for denne gang!

Det er mandag og ei ny veke står for tur. Eg ELSKAR mandagar og eg ELSKAR å starte med blanke ark. Med moglegheit for å gjere det beste ut av dagane som kjem. 

Men det veit dåke jo... 

Eg ELSKAR å starte veka med ei hard treningsøkt. Ei økt som set standarden for resten av veka. Denne mandagen er ingen unntak.

Men eg reknar med dåke veit dette også no...

Mandag er dagen for storhandel og maraton på kjøkkenet. Halve treninga foregår blant knivar, panner og skjærebrett, maten er MINST like viktig som treninga.

Også dette reknar eg med eg har klart å formidle...

Eg nyyyte verkeleg ein tur på fjellet! Det beste som fins!

Og det er også poenget med dette blogginnlegget. 

I det siste føler eg ikkje at eg har lagt hjertet i bloggen, som eg alltid har gjort tidlegare. Alle innlega eg har skrive til no, har vert med 110% iver, formidlingslyst og med eit brennande engasjement. Men i det siste føler eg at eg trykke ut det samme dag inn og dag ut på bloggen. Eg har fått formidle det eg har ynskt å formidle og er rett og slett heilt tom. Å fortsette å poste "tomme" innlegg på bloggen er fullstendig meiningslaust. Det gir ikkje meg noko og det gir ikkje deg noko.

Eg skal jobbe knallhardt framover for å bli sterkare, få meir muskelmasse OG få betre kondisen. EG har verkeleg ein jobb å gjere! Innana neste jul skal eg vere chinsmester!! Wait for it!

Samstundes er det litt vemodig. Bloggen har vert ein stor del av meg det siste året, og eg har lært så mykje. Om meg sjølv, mine tankar og bevisstgjering av eigne meiningar. Eg har fått formidle treninsgglede og inspirert til ei sunnare linje.Det er ivertfall det eg får inntrykk av.  Eg har oppnådd det eg ynskte med bloggen og det er på tide å starte eit nytt kapittel i livet. Eg kjenner også litt på at denne bloggverden tidvis omringar meg som ei lita boble, der eg får skylappar på og får overdrivent fokus på sunn mat og trening. Eg er i grunn såååå lei snakk om sunn mat og trening, og har lyst å gjere plass i tankane for andre fokus framover. På mange måtar har eg heller ikkje lenger lyst til å vere ein del av noko som skapar så stort fokus. Misforstå meg rett; vi lev i ein todelt verden. Dei som hade hatt godt av å ha meir fokus på sunn mat og trening og dei som kunne hatt godt av å ha mindre fokus på sunn mat og trening... Verken eller, er spesielt sunt. 

Dagens middag!

Eg kjem til å sakne dåke flotte lesarar. Alle dåke som dag inn og dag ut klikkar deg inn på bloggen min, legg igjen fine kommentarar og åpnar for sakleg diskusjon. Det har vert ei GLEDE å ha dåke som lesarar. TUSEN TAKK!

Gløym aldri...

1) TRENINGSGLEDE. Gløym aldri gleden i det du gjer. 

2) Sunn mat er digg og gir deg så mykje tilbake. Og nei, sunn mat er ikkje dyrast, ikkje alltid.

3) Er det du eller dørstokken som bestemme?

4) Planlegging er nøkkelen til suksess. Både på kjøkkenet og i treningsveka!

5) Sunn mat og trening gir deg energi, overskot, livsglede, meistring, endorfinhigh og ei EVIG lykkekjensle!

6) DU klarer det. Den viktigaste motivasjonen finn du i deg sjølv og dine tankers kraft! Never quit!

7) Nyt livet og ver lykkeleg. Ingenting anna betyr noko, i bunn og grunn.

8) Ta vare på helsa di, huks at du skal bu i kroppen din i mange år endå...

9) Kos deg og nyt livet. Litt av alt og alt med måte. Smil kvar dag!

10) Tren fordi du elskar å trene, eller lær deg å elske å trene. Det går!

11) Ikkje la fokus ta overhånd. Perfeksjonisme er ikkje vegen til eit lykekleg liv.

12) La trening vere trening, mat vere mat og bruk resten av energien din på å fokusere på andre ting som gjer deg lykkeleg.

Snickerskuler...den beste sunne snacksen eg har laga!

Og med det går livet mitt går vidare, med både trening og mengder sunn mat. Eg har fått meg PT og kvantitetsdronninga skal begynne å fokusere på kvalitet i treninga framover. DET gledar eg meg til. Eg har spanande planar og prosjekt på gang, det er så ufatteleg mykje eg har lyst å gjere. Eg vil ta våtkort, brattkurs, gå flote toppturar på ski, nyte kvikklunsj på langrennstur, bestige flotte fjell og besøke spanande land. Eg drøymer om å vere med i 71 grader nord og generelt hoppe på dei utfordringane som byr seg i framtida. Det er snart jul og eg gledar meg som ein femåring. Eg har absolutt ikkje begynt på julehandelen, eg jobbar best under press. Eg skal med andre NYTE det livet har å tilby framover og bruke tida mi på dei rundt meg som eg er så glad i!

Eit siste bilde av eit klasisk matpakketårn! 

Kanskje blir saknet så stort at eg dukkar opp igjen. Kanskje ikkje. Uansett vil bloggen bli der den er, med innlegg i alle kategoriar. Skule det vere noko står kontaktinformasjonen på bloggen, ta gjerne kontakt!

Bloggens siste hoppebilde. Hopp,alltid! Det får fram smilet!!:)

Ps: Et siste HETT tips. Kålrabistappe er DIGG! Kok opp eit kålrot hode med 1/2 potet og 2 gulrøtter. Kok mørt og lag stappe. Ha i salt og pepper, ein skvett melk, 1/2 boks mager kesam og 2 ss creme fraiche lett. Seriøst den friskaste og diggaste kålrabistappen eg har laga nokon sinne!

 

Takk for denne gang og GOD JUL til alle saman!


Helt om natta - mindre helt om dagen!

Det kan eg skrive under på!

Partyposten, koseposten, omsorgsposten - kjært barn har mange navn. Årets juelbord med jobben gjekk av stabelen i går. Mange timar med planlegging, organisering og komitemøter resulterte i eit HEIDUNDRANDES julebord, om eg får sei det sjølv. 

Latter - god mat - 45 glade sjeler - kumelking - hindreløype med promillebriller - rødvin - bacardi - kaffe og kaker - quiz - konkurranseinstinkt - dancing queens - tomme rødvinskartongar - zumba - brannsår - trynings - ballongblåsing - plumbo - STIKKORD er mange og vel beskrivande for ein vellykka kveld. 

Klokka er 16. Sjampisen er spretta og komitten er i gang med førebuingar!

Gjestane er rett rundt hjørnet og velkomskomiteen er klar!

Kumelking får ein ikkje på alle julebord vil eg tru!

Promillebriller - seriøst den mest geniale oppfinnelse ever!


Fest komiteen!

Nachspiel og opprydding! Blitt glad i kua gitt!

Peace out! Powernap kl 0400 om natta er lov! 

Tidenes kjekkaste julebord med tidenes mest feststemte gjeng! I dag ligg eg strak ut og det har eg tenkt å gjere heilt til i morgen. Litt av alt og alt med måte tel ikkje når ein er på julebord ;)

Ha ein fin lørdagskveld!


Sunne karameller med sjokoladetrekk

Karamell og sjokolade er knallgodt saman. Den sunnifiserte versjonen smakar himmelsk godt. Prøv denne!



Lag karameller

3 ss PB2

1 ss yacansirup

Ei klype salt

2 dr stevia english toffee

Litt vann

Rull til kuler og sett kaldt.

Lag sjokoladetrekk

20 g kakaosmør

40 g kokosolje

35 g kakaomasse (sukkerfri)

Ei klype salt

2 ss yacansirup

6 dr stevia english toffee

Ha over i ei skål og smelt over vannbad. Sett til kjøling. Når massen byrjar å stivne, dypp karamellkulene i massen. Sett kaldt igjen. Smør deg med tolmodighet og yt når tida er inne.



Nyt med god samvittighet!

I dag er eg sengeliggande etter gårsdagens vellykka julebord. Det passar fint. Det er kaldt ute, og det einaste som fristar er å ligge i sofakroken og sjå vintersport på tv! Trening utgår og dagens største kraftanstrengelse blir ein 30 min gåtur for å hente bilen. Nokre dagar er det deilig å ha det sånn!

 


H.O.T L.U.N.S.J.T.I.P.S

Det er fredag og straks helg. DIGGER DET! Kroppen er litt sliten og sinnet er litt stressa, men eg er likevel klar for julebord med jobben i kveld. Når ting ikkje går heilt etter planen, er det lite som skal til for å vippe meg av pinnen. Men det ordnar seg alltid for snille jenter, og dagen i dag er ingen unntak. 

Eg starta dagen med ei digg treningsøkt. Det er lite som fungerer betre på ei stressa og sliten sjel, enn ei god treningsøkt.

Frontbøy - 4 sett

Sumo markløft med strikk - 2 sett

Markløft - 2 sett

Hip thrust - 3 sett

Bulgarsk utfall - 3 sett

Tåhev - 4 sett

Liggande beinpress - 3 sett

Magesirkel 10 min

 

Digg å trene med søsteren, då veit eg at økta blir hard og effektiv! 


Knall øvelse, som virkelig tar på rumpe og bakside lår!


Dette kan absolutt bli ein favoritt!

Etter trening er det viktig med påfyll! I det siste har eg fått dilla på desse lunsjfavorittane:

Grønsakseggerøre


Steik opp favorittgrønsakene, eg har brukt: brokkoli, blomkål, purreløk, rødløk, paprika, omat og sukkerert. Eg har i ein pakke kyllingskinke og brukar pepper, chili, hot curry og paprika krydder til å spice maten. Medan dete steiker på medium varme, piskar eg saman 3 egg med litt salt og ein skvett melk. Når grønsakene er begynt å bli møre, har eg over eggeblandinga og kvitost. Deretter gir eg egga nokre minutt i panna, medan eg røren kontinuerleg. Superenkel og supergod lunsj på 1-2-3. Stort sunnare blir det ikkje.


Proteinlappar


Visp saman 3 egg, ein halv boks magerkesam og 1 ss fiberhusk. Steik i litt smør p åmedium varme.



No er kroppen full av energi og stressnivået har senka seg. Eg gldar meg til å møte resten av komiteen for dei siste førebuingane straks. Kvelden byr på god julemat, rødvin og kos med kjekke folk. 

GOD helg, NYT den!


O ´jul med di glede for alle?

Det er 6. desember i dag. Ventetida er i gong og julekalenderen tel ned. Ja, eg er 26 år, men er framleis så heldig at eg får heimelaga julekalender. HURRA! Det blir ikkje jul utan ;-)



Det er ikkje lenge til jul og tida fyk av stad.  For dei aller fleste av oss, er jula ei gledeleg tid. Familie, samvær, god mat og  glede er stikkorda for mange. Men opp i heile julestemninga, er det viktig å hukse på at jula ikkje er like grei for alle. Det fins dei som gruar seg til høgtida. Kanskje er det han som sit ved sida av deg i lesesalen? Eller ein kollega som brukar smilet til kamuflasje? Eller den vennlege ekspeditøren som har pakka inn alle 7 julegavene du har kjøpt?... 



Einsomhet tar ikkje juleferie.

Det fins så alt for mange som ikkje har råd til å vere med på kjøpefesten. Heile 130 000 - 300 000 nordmenn blir kalssifisert som fattige. Deilig julemat, flust med julegavar, juleblomar, jule ditt og datt...Det er ikkje ei selvfølge for alle. Nokon manglar nokon dei er glad i, og nokre har ikkje nokon i det heile tatt. Ensomheita blir vel sjeldan større enn akkurat i denne høgtida. Jula blir ei ekstra påminning for dei som er alvorleg sjuk, og kjempar for livet. Er dette den siste jula? Eller alle barna som har fjorårets berusa foreldre frisk i minne. For alle desse og kanskje endå fleire, blir jula ei påminning om det vonde. Ei tid å grue seg til.

Eg er ikkje heilt sikker på kven som sa dette...men han/ho traff spikeren på hovudet...

"Jula er ein spegel. Dei som har det godt får det endå betre, dei som ikkje har det så bra, får det endå verre."

Eg seie ikkje at vi skal sette ein demper på vår eiga stemning. Jula er ei høgtid vil skal feire, saman med dei vi er glad i. Men eg ynskje at alle brukar litt tid til ettertanke og refleksjon. Det er ingenting i livet som er ei selvfølge. Set pris på det du har og ver takknemleg. Er det noko du kan gjere for at nokon andre skal ha det betre?



God adventstid til alle.


Fjellgeite!

Dagen starta som den stort sett gjer på bygda; med ein deilig frukost og ein tur på fjellet. Denne dagen var ingen unntak. Shot med stangselleri, gulrot og ingefær, heimelaga appelsinjucie, kokt egg og cottage cheese med frukt og nøtter. Mmm!

Turen gjekk på Tjønåsheia via Kvamsstølen, 605 m.o.h. Tur retur tok fjellturen litt over 2 timar. God fart oppover, jamnt høg puls og nydeleg vær. For å sitere Camilla; "Viss ikkje ein får god kondis og flotte bein av å gå på fjellet, veit ikkje eg...!" Fjellturar er vel noko av den beste treninga ein kan få. Ein trenar både styrke og kondisjon, og det gjer verkeleg godt å kome seg ut i frisk luft og flott natur!

Camilla på toppen!

Spreke folk! 3 fjellturar på 2 dagar, CHECK! No er beina slitne og rumpa støl. Det føles BRA!

No skal sognejenta vende ansen mot storbyen igjen. Jobb og julebordsplanlegging ventar. Nedtur å reise frå Sogn når det er så flott fjellvèr, men satsar på at vêret held seg heilt til jul!

Over og ut!


Fjolls til fjells!

Dagen starta friskt, med ein totimars fjelltur i bratt Sogneterreng. Stifinnar og barndomsveninne Camilla fann ikkje sti, og dermed vassa vi i lynga, klatra bartte skråningar og trengde oss gjennom tette kratt for å kome oss til topps. Men som vi likar å sei, sånt er god trening. 

Eg blir nesten litt nostalgisk av å gå på tur i gamle trakter med barndomsveninner. Eg og Camilla har gått både barnehage, barneskule, ungdomsskule og vidaregåande i lag, og sjølv om det grå år og dag mellom kvar gang vi treffes, har vi alltid mykje å prate om. 

Etter 30 minutt hard fjellklatring, såg vi endeleg lyset. Vi blei møtt av nydeleg blå himmel, sol og hærleg kupert terreng. Bitande kulde og sterk vind gjorde oss overbevist om at det måtte vere minus 100 effektive kuldegrader, minst... Ikkje spøk å ta av vottane iallefall.

Men kulde er ikkje farleg. Ikkje om ein har nok klede iallefall.

På første topp, Veten. Tipper den ligg ca 600 m.o.h. Vidare gjekk turen til Hellebøstølen og heim igjen.

Svolten som ein hest mekka eg sunn lunsj på 1-2-3 når eg kom heim igjen. Med inspirasjon frå fitliving, blei det grønsaks-eggerøre til lunsj. Det gjorde godt med noko varmt innabords.

Visp 3 egg saman med einskvett vatn eller melk, litt salt og pepper.

Steik grønsaker i ei panne. Eg brukte brokkoli, paprika, tomat, purreløk, rødløk og sukkerert. 

Hell over eggeblandinga, ha over ost og skrap fram og tilbake med steikespaden. Sunn lunsj på 1-2-3, null stress!

Til lunsjen blei det servert heimelaga juice. Kjøpejucien kan berre gå å legge seg. 



Genialt enkelt i grunn og ein kan variere i det uendelege. Eg måtte sjølvsagt på opplæring i dag hos han far, for sånn juicemaskin ønsker eg meg! Grønsaksjucie, jucie av bær, fruktjucie, vitaminshottar, u name it. Dette er jo genialt.

Dagens jucie blei laga av:

1 cm ingefær

1 appelsin

1 eple

1 skive annanas

1 mandarin

2 gulrøtter

1/2 lime

Skjær så vidt skalet av sitrusfruktene, men ikkje ta bort dte kvite. Det er der vitaminane ligg. Ha deretter ingrediensane i juciepressa. Smak deg fram med ingefær, denne kan vere litt sterk. Sitron eller lime må alltid til, då bli visst juicen friskast. 

Berre fantasien set grense.

Etter lunsj var det duka for nok ein fjelltur. Mammaen min og mammaen til Camilla jobba i lag, og straks dei var ferdig på jobb, snørte vi på oss fjellkleda igjen. Spreke folk, om eg tørr sei det sjølv.


Camilla og pappa! Som forøvrig er på sin andre fjelltur i dag han også!

Turen gjekk på Fuglefjell, 364 m.o.h. Turen tok omlag 90 min i behageleg tempo. Er vi på tur så er vi på tur.


Mislykka, men likevel det beste av alle hoppebilda. Skal ikkje vere enkelt i mørket ;)


Sprek gjeng!



Middagen er straks servert. Ikkje noko problem å halde seg til sunn kost når dei heime er like opptatt av sunn mat. På menyen står entrecote m/salat og steikte potetbåtar. Til dessert blir det sorbet frå juciemaskina. Mmm! 

Etterpå skal det mekkast sunnifiserte snickerskuler og pepperkaker. Adventstid er advendstid:) Desse er frå i fjor.



Handball EM folkens, Heia NORGE og GOD kveld til deg!


Hotellfrukost på heimebane!

Gårsdagen gjekk ikkje heilt som planlagt. Dagen starta bra, med ei god treningsøkt på bein. Men deretter gjekk alt i vasken.

Mandagstrening

Frontbøy med god kontakt

Strak mark med strikk ( ukonsentrert fordi han ved sidan av meg smallt vektene i gulvet HEILE tida...machomann ass)

Hip thrust

Bulgarsk utfall (HAT)

Tåhev

Beinpress

Leg ex

Avslutta økta med 10 x 20 s på 20 km/t med 10 s pause. Effektive intervallar gjort på 1-2-3!

Deretter gjekk dagen i stå. Bokstavleg talt. Vanlegvis brukar eg 5 min å køyre Nesttun - Bergen. I går brukte eg 2 timar....GJETT om eg var varm i toppen. TIDENES rush kaos, aldri vert med på liknande. Den planlagte kveldsturen på fjellet med ho mor utgjekk til fordel for pappas spinatsuppe, farmen på tv og krumkakesteiking. Heilt ok +!

I dag våkna eg til denne luksusfrukosten.



Pappa sin heimelaga appelsinjucie, himmelsk god. Vitaminshot med spinat, lime, brokkoli og ingefær. Smaka gras, syrleg gras. Men er sunt, så den gjekk ned. Ferdigtrakta kaffe, hardkokt egg og cottage-frukost. MM!

Cottage cheese, magerkesam, skyr med bringebærsmak, nøtter, blåbær, mandarin, eple, druer og tørka aprikos.

Og adventspakkar. Ingen adventstid utan. LYKKE!

Og fleire ventar...*humre humre* Hedige meg! Voksen blir eg nok aldri!

No skine sla og himmelen er blå. Turen går til fjells med ei veninne, det blri nok flott. Seinare blir det pepperkakebaking, konfektlaging og nok ein tur på fjellet med ho mor!

Det er berre å kle seg godt, kulda bite i frå seg.

Ha ein fin torsdag så lenge. I kveld startar handball EM, fleire som gledar seg??


H.E.I.L.T .I. .H.U.N.D.R.E

HUNDREOGTI! Minst! Helsing Christine 5 år!

I dag våkna eg som ein fem åring på julafta. Aaaalt for tidleg. Rastløs etter å komme meg ut i vinterparadiset. Eg snørte på meg joggeskoa la ut på ein eventyrleg joggetur i vinterwonderland. Eg trur ikkje det var stor foskjell på ekstasenivået til meg og dei hundre kidsa som storkosa seg i akebakken!

Sjølv om gradestokken krype ned mot minussida, er det ikkje kaldt å trene ute, viss ein kler seg rett. I dag hadde eg på meg fancysmancy rosa ullsokkar, terrengjoggesko, fancysmancy rosa stilongs, nike tights, tjukk ullskjorte i 100% ull, løpejakke med vindstoppar, tjukke ullvottar, pannebånd, hals i ull og eit breitt glis! Det skal vere kaldtd ei første 5 minutta av joggeturen, og deretter er du perfekt kledd.

Joggeturen gjekk opp på eventyrlege Fløyen. Ingen over, ingen ved siden av på denne årstida. Det var ei magisk treningsøkt frå A til Å, og eg var rett og slett lei meg for at den var over når mine 70 minutt var gått og eg stod ved ytterdøra igjen. FULLSTENDIG høg på Runner´s high, nysnø, julestemning, vinterwonderland, akebrett, langrennsski, smilande menneske og perfekt joggetemperatur. HALLELUJA, seie eg berre!

FOR ei utsikt. Hadde eg hatt med meg dunjakke, ein termos og eit sitteunderlag, hadde eg nok vert her opp resten av kvelden. Salig, mildt sagt!

Christine 5 år var sååå lite langt i frå å ringe jobben og sei at ho dessverre ikkej kunne komme på nattevakt, fordi ho var strengt opptatt med å bygge snøholde, sigle på akebrett, smøre langrennsski, rote fram rumpeakebrett, vasse i snø på fjellet, bygge lyslykter og ha snøballkrig. Eg er vinterfrelst. Eg elskar ALT vinteren har å by på. Toppturar, slalom, akebrett, snøballkrig, joggetur i vinterwonderland, magiske turar på langrennsski...ja, ALT! Minus trafikk kaos.... 

Men voksen som eg er, var det berre å snu geipen, lage mat og mekke nistepakkar. Siste innspurt på arbeidshelga er like rundt hjørnet.

Dagens middag: 2 biff av storfe, balnda crunchy salat og guacemole. Mmm!

Ha ein nyeleg første søndag i advent. Kos deg med julekalender, filmkos på tv, stearinlys, kakao og eit varmt pledd til haka. Det hadde vertfall eg gjort,dersom eg ikkje hade hatt jobbehelg!


Julesteming frå himmelen!

Det er 1. desember. Snøen lavar ned utanfor og stemningsfull julemusikk lagar ei hærleg atmosfære i leiligheta. Helgevasken blei tatt i går og det er hærleg å våkne etter nattevakt til ei nyvaska leilighet pynta til advent. Eg starta dagen ein digg frukost og vintersport på tv. Stort betre kan det ikkje bli.


Magerkesam, cottage cheese blanda med stevia vanilje. Toppa med kanel, kokosflak, blåbær, hasselnøtt, mandlar,kikerter, tørka tranebær og valnøtter. Kjempedigg!


Deretter gjekk turen på Sats. Kulda som møtte meg i døra overbeviste meg kraftig om at eg hadde tatt rett val om å trene inne i dag. 

60 min roleg restitusjonsjogg på mølle, snitthastighet 10,5

4 drag a 20-30 s på 19 km/t ( for å løyse opp tunge bein)

Bevegelighetstrening og stretching


BAD ASS WOMAN! høhøhø...

Halvmaraton på kjøkkenet er avslutta og resultatet er ein digg middag og ein haug av matpakkar. 

Salat med indrefilet av svin og heimelaga guacemole.Dette er mat som mettar. Guacemole laga eg av 2 avacado, safta av ein halv lime, salt, pepper, kvitløkspulver og ein halv boks magerkesam.

Dagens matpakketårn er klart. Lurer på om det er plass i veska i dag også...

Litt nerd som stablar matpakka i som eittårn og tar bilder av den. Men er ein ein bloggar så er ein ein bloggar...

I dagens matpakke er det kyllingwok, grønsaker og dadlar til snack, 3 egg, 2 mandariner, cottage cheese og magerkesam med stevia vanilje som skal toppes med varme bær, blanda salat med karbonadedeig og guacemole. 

Eg er straks halvvegs i arbeidshelg og det føles DIGG! No skal eg kose meg med dessert før eg må vende nasa på jobb.

Dette er så digg. Cottage cheese og magerkesam med stevia vanilje toppam med varm skogsbærmiks. Mmm!

Nyt lørdagskvelden!

 


Sunnifisert bounty sjokolade

Helga er eit faktum. Det er lørdag og tid for kos. Helg for meg betyr litt av det usunne og litt av det sunne. Desse bountsjokoladane er knallgode og eit kjempegodt alternativ til den mindre sunne varianten.

 Kokosmasse

3 ss kokosolje

3 ss sukrinmelis

2 ss heilmelk

6 dr stevia vnilje

8 ss kokosmasse

Smelt sukrinmelis og kokosolje i ei panne. Ha over heilmelk og stevia vanilje. Ha deretter over kokosmasse. Rull til kulder eller barar og sett til kjøing.



Lag sjokoladetrekk

20 g kakaosmør

40 g kokosolje

35 g kakaomasse (sukkerfri)

Ei klype salt

2 ss yacansirup

6 dr stevia english toffee

Ha alt i ein bolle og smelt over vannbad. Sett til kjøling. Når massen stivnar, ruller du kulene i sjokoladen. Sett til kjøling igjen.


Nyyyyyt!



No ventar Sats Nesttun og ei god restitusjonsøkt med såre bein. Ein dag med trening er ein betre dag enn ein dag utan trening. Basta! Eg har brukt ein halvtime på å kverrulere med meg sjølv om eg skal jogge inne eller ute. Men fornuften sigra. Eg veit at eg får ei betre restitusjonsøkt inne. Eg hadde nok blitt frista til å løpe med terskelpuls på fjellet i dette nydelege vinterværet viss lysta fekk besteme.

NYYYDELEG lørdag til deg! Lørdag er ein hærleg dag!



Terskeløkt og pers i chins!

FOR ei hærleg økt!!!

Våkna frisk og opplagt kl 0800, starta dagen med havregrøt og proteinkafe og gjorde meg mentalt klar til å gjennomføre ei terskel intervalløkt.


Store havregryn, melk, kruskakli, linfrø og sesamfrø kokes lett opp. Ha i cottage cheese, magerkesam og vaniljeprotein, topp med kanel, frukt, bær, koksflak, tørka tranebær og nøtter. NÆRINGSBOMBE av dimensjonar!


Terskelintervall er det verste og beste eg gjer av alltrening som fins. Det er så vondt å ligge på terskel og jobbe, når du føler du har mest lyst til å dø. Spesielt på mølle, har eg nevnt at eg HATAR mølle? Men med nysnø, slaps og værkaos i byen, var det like greit å køyre økta under tak. Spesielt sidan eg skulle møte søsteren for ei økt på overkroppen etterpå.

Oppvarming 15 min jogg på 10 km/t + lett tøy for å klare gjere beine

2 drag på 18 km/t

4x4 min, pause 1 min roleg jogg. Hastighet 4.10/km

4 x 1 min, pause 30 s roleg jogg. Hastighet 17 km/t

Nedjogg 15 min

Ei effektiv økt på 60 min. DRITVONDT når det står på, KNALLDEILIG etterpå. Dessuten er alt betre enn å gampe 60 min på mølla i snitthastighet, det er hat det! Er så ufatteleg glad for at eg valgte 2xU tightsen min i dag, dei andre brukar eg unødig energi på å dra opp, dra opp og atter dra opp. Trenge minst mulig stressfaktorar for å konsentrere meg om økta.  Sjekk gjerne ut meir om 2xu her.

Ei banan og eit klesbytte seinare, var eg klar for ei økt på overkropp. Det er digg å trene med kommande PT søs, for då er stikkordet for økta KVALITET i staden for KVANTITET. Når eg trenar aleine stressar eg rundt med alt for mange øvingar og øktene blr alt for lange og for lite effektive. Eg har som sagt mykje å lære, og eg lære verkeleg noko nytt for kvar økt. Det LIKAR vi! 

Chins med NY rekord, HURRA! 4 x10 med breitt grep og litt hjelp av ein strikk. FRAMGANG, det er motiverande det!

Smal roing

Facepull med strikk

Skulderøvelse i planke som eg ikkje anar navn på, men den var HEILT for j..... vond! Liker!

Dips

Armheving på kettlebells


Det hjelpe ALLTID å bite tenna saman og knipe augene igjen ... og hyle i smerte!! Godt det var folketomt på senteret!


Smerte!!


Litt bue her, men godt sliten! Både eg og søsteren ar forelska oss i 2xu. Flottare treningsklær skal ein leite lenge etter!

No er bein aplanta høgt og restitusjon står på planen.

Langrenn på tv er ikkje feil, digg mat er heller ikkje feil!

Kylling wokes på sterk varme til den er brun saman med kvitløk og ingefær. Deretter har eg i grønsaker. På slutten av wok tida blandar eg i nokre ts rød curry paste, sweet chili saus og soyasaus. Smakar kjempedigg!


No skal eg ha litt kvalitetstid med Mr Grey før realiteten innhentar meg igjen! Eg er SÅ nøgd med treningsveka mi denne veka. 4 styrkeøkter, 3 intervalløkter, 2 rolege økter i joggesko og på sykkel. I helga blir det fokus på mengde og restitusjon. Planen er ein rolege langturar, stretching og magetrening. 

Ha ein KNALLFIN helg folkenes!


Eigenpleie!

Dagen starta med ei god treningsøkt på Sats. Beina skulle få gjennomgå, og det er aldri spesielt behageleg. Men det gjer godt etterpå.

Frontbøy med åpenbaring

Strak mark med strikk

Hip thrust med smerte

Bulgarsk utfall i smertehelvette

Tåhev

10 min magetrening


Strak mark med strikk, DENNE kjennes i rumpa ass! Knallgod øvelse!

Heldige meg trenar med framtidige PT Veronica aka søsteren. Ho er knalldyktig og eg får ei åpenbaring kvar gang eg trenar med ho. På godt og vondt. Eg ELSKAR å lære om trening, teknikk og rett utførelse, men eg innser og at eg har ein lang veg å gå.... *sukk*... Ein har mykje igjen for å effektivisere treninga, tenke kvalitet forann kvantitet, trene smart og variere trenigna. Alt dette er eg dårleg på... Dagens åpenbaring gjekk på bekkenplassering og kjernemusklatur under tunge baseløft. Herreguuud så stor forskjell det er på øvinga når "stemepelet" er på. Teknikk teknikk teknikk..jaja, det går jo framover, dette skal eg få dreisen på!:)

Flotte søsteren. Ho har hatt dyktig PT hjelp eit år, og det har verkeleg gjort utslag. Eg har trent aleine og vi er mildt sagt på to forskjellige planetar. Eg på planeten fullstendig uvitane og blank forøvrig...

Litt påfyll og klar for ein avslappande ettermiddag i sofakroken. MrGrey, stearinlys, og avslapping. Av og til er det godt å finne AV knappen og berre bruke tid på seg sjølv. Ofte har eg det så travelt at eg knapt rekk å trekke pusten, så det gjer godt med friveke der eg har tid til  å kjede meg litt ;-) Det blei til og med ein tur innom Brun og Blid for ein oppfrisking av gråfargen. Usj, vinteren er kjip og eg er BLEIK. 20 min i varmen gjer godt innimellom. Då drøyme eg meg vekk til varmare strøk og gløyme kulden som herjar ute ei lita stund. På lørdag åpner eit splitter nytt Brun og Blid senter i Bergen, og guess where. På Sats Nesttun, hurra:D Trening og sol, det er egenpleie det! 


Dagens diggaste måltid: Avacado, spinat, ruccola, agurk, paprika, tomat, blomkål, mais og rødløk. Flatbanka kylling smurt med grønn pesto, cottage cheese og finhakka soltørka tomat. Steikt i ovnen i ei ildfast form i 30 min på 200 grader.



Ønsker alle ein fin torsdagskveld. Eg ladar opp til terskelintervall og styrke på armar og skuldre i morgen med supersøs! Blir BRA!

 

 


Treningsnarkoman, eg?

VELDIG MULIG! Men det er treningsgleden eg er avhengig av. Gleden av å glede seg til ei god økt, gleden av å kjenne meistring under økta, gleden av å bli sterkare og meir uthalden, gleden av følelsen etter ei god økt... er det rart vi blir avhengig? I tillegg straumar endorfinane i blodet og ein får energi som ein superhelt. 

Eg er godt i gang med friveka mi, og når eg har fri trenar eg ekstra mykje. Fordi eg har lyst, fordi eg tidvis har fritidsproblem når alle er på jobb og fordi eg ELSKAR å trene.

Dagens andre økt

15 min roleg jogg til oppvarmin med ny musikk på øyra, HURRA!

Chins m/strikk

Markløft

Nedtrekk

Sittande roing

Øvre del av rygg i cablecross

Benkpress

Skråbenk med manualar


Markløft..elsk og hat!


Først chins utan strikk, og så tyne ut med strikk...

Heldig meg fekk selskap av Mari på dagens økt. Maraton Mari overraska med skills på styrketrening, og det blei ei kjekk økt.

Ein pakke rosiner, ei banan og 15 minutt med skiskyting på tv (Hurra for Tv over alt på Sats) (og jaaa, eg er vintersportnerd), og eg var klar for Spinning intervall. Vi snakkar SURE bein, herregud, eg fekk smake på syra allereie på 1. intervall. Men då er det berre å bite tenna saman og fullføre.

GJETT ein gong om eg var svolten som ein ulv då eg kom heim... 


250-300 gram kjøtt, ein haug med ris og digg salat. Toppa med lett bernaise frå TORO, skyt meg Hellström...det skal ikkej gjenta seg!


Før trening lada eg opp med pastasalt. Forann lange økter er eg ekstra påpasseleg med å fylle opp maskineriet. Las i Vg eller Dagbladet i dag, at kvinner har mest framgang på trening, fordi dei er flinkast med mat i forkant av trening. GIRLPOWER! Mat er så viktig, kan ikkje få understreka det nok!


Ruccolasalat, cherrytomatar, soltørka tomat, kvitløk grovhakka, mais, paprika og sukkerert, blanda med pasta og rød pesto. Servert med ein kyllingfilet, ovnssteikt såklart, då blri kyllingen best. Toppa med oregano og parmesanost. Nam!



No er deg med og Mr Fifty Shades igjen. Lykkeleg gjensyn! 

Gledar meg MAX til trening i morgon, då skal eg ha ein BEINhard beinøkt med søsteren!

Nyt ein roleg onsdagskveld, det skal eg!


Når kulda sette inn...

... Då er det berre å kle på seg!

Når ein må skrape bilen kl 10.00 om morgonen, er det etter min definisjon dritkaldt ute. Eg surra meg inn i ull frå topp til tå og sette kursen mot Stoltzen. Ingenting er som å starte dagen med ein roleg joggetur i frisk luft. 



Bratt, brattare, brattast...Stoltzen er elsk og hat tvers gjennom!


Joggeturen endte i det eg runda 60 minutt. 330 høgdemeter og ein timers joggetur på morgonvkisten, ja takk!


Eg klagar ikkje over friveka mi. Startar dagen med trening, slappar av heime med ei god bok (ekstra godt etter ei kald økt ute), gjer husarbeid, lever late dagar på kafe, slarvar med veninner, før eg avsluttar dagen med nok ei treningsøkt. Life is good!



Havregryn og melk varm alitt mikroen. Tilsett cottage cheese og magerkesam og toppa med kenale, frukt og bær. Yummi!


No er det meg, Mr Grey, eit varmt pledd og sterainlys nokre timar, før turen går på Sats. Elsk!

Ha ein super lille lørdag! 


E.K.S.T.R.E.M.S.P.O.R.T...

Den treningsmotivasjonen er skjør i perioder ass... Stod klar for å løpe ut, men oppdaga at batteriet på pulsklokka var flatt. Snørte av meg skoa igjen og sette klokka på lading. Men trur du kloka ville lade? Dusteklokke. Det tok meg ein heil time å få den til å lade, og då var lufta gått ut av ballongen. Den planlagte løpeturen kunne eg sjå langt etter. HELDIGVIS fekk eg ein forespørsel frå søsteren om felles trening. TAKK GUD! 

Derfor blei dagens trening ein 75 min sykkeltur, der 45 av dei var i bratt motbakke. Hellandussan, det er tungt og krevende altså. Og sjølvsagt mista eg balansen då eg begynte å bli sliten, ein trynings må til.. Sjølvsagt akkurat i det det passerer folk...dobbelt typisk!

Søsteren er fødd hakket tøffare enn meg. Å sykle med ei sværa bikkje hengt rundt livet, DET hadde ikkje eg gjort!


2XU er med, både eg og søsteren er avhengig! Og det lyser godt opp i mørket. Refleks er ikkje oppskrytt, uansett om det er traffikert vei eller ei. 

Det blei sjølvsagt stummande mørkt før vi nådde toppen. Typisk oss igjen. Med ei sykkellykt og lys frå Iphone kom vi heilskinna frå det, ufatteleg nok. På toppen venta tidenes måneskinn... *stum.*

Eg er tidenes pyse nedover. Største sinka ever. Med stadige tilrop om at eg livredd, blir eg ledd av av min yngre søster med ein hund på 50 kg rundt livet... Ikkje mitt stoltaste augeblikk!

Ein varm dusj gjorde godt etter å ha vert ute i kulda så lenge. Friskt med iskaldt. Det er igrunn utruleg å tenke på at ein kan sykle tur endå, vi er trass alt snart i desember. Diggaste maten ever er akkurat komt ut av ovnen og eg skal nok ein kveld innta sofakroken med Mr Grey. Lykke! Kjenner det blir ufatteleg trist å vere ferdig med denne triologien.

Steik karbonadedeig med heimelaga tacokrydder.

Legg over på speltlomper, saman med mais, rødløk og paprika. Rull saman og legg i ildfast form.

Hakk løk, mais, rødløk, vårløk, sukkerert, purreløk og tomat og ha over lefsene. 

Bland tacosaus med litt matfløyte og hell over. 

Topp med ein boks cottage cheese, ost og oregano.

Nyt!


Okei, back to mister Grey! Sa eg at eg var hekta?

Ha ein nydeleg tirsdagskveld!


My body is my temple!

... Og det var den tanken som endeleg fekk slept meg på trening i kveld.

Eg hadde hundremillionar unnskyldningar for å la vere å trene i dag. Eg måtte verkeleg ta eit oppgjer med meg sjølv og gå djupt for å finne motivasjon:

- Eg fortene verkeleg ein kveld i sofakroken med godis, Mr Grey og eit varmt pledd, eg har jo hatt jobbehelg.

- Eg hadde ei god treningsveke i forige veke, eg kan slappe litt av no.

- I morgen er ein bra dag, eg tar heller to økter då.


Du tenke sikkert som meg, at du er lsiten og ikkje har noko å gi på trenign, det er ikkej vits.... Det er KUN hodet som lurer deg. Du har som regel meir å gi enn du trur!

Og eg kunne nok fortsett id et uendelege. Hodet vårt kan verkeleg sette oss på prøve av og til. Det koka ned til at eg slepte meg på trening. Kvifor? My body is my temple, eg leve ein gang og eg vil verkeleg gjere det beste ut av det, kvar dag. Det er så enkelt å setje seg i sofakroken og slappe av kveld etter kveld... Det einaste ein oppnår er å føle seg slapp, motlaus, tappa for energi, dårleg humør, lite overskot og ein svært dårleg trend. Tanken på å alt dette gav meg eit skikkeleg spark bak og eg sette kursen mot Sats. Og vi angrer ALDRi, gjer vi? Det er kun den fordømpe dørstokkmila. Derfor føretrekk eg morgentrening, dørstokkmila er litt mindre då.

Dagens økt

Frontbøy 4 x 10 x 50 kg

Strak mark 3 x 10 x 45 kg

Hip thrust 3 x 10 x 50 kg

Tåhev

Liggande beinpress 3 x 10 x 140 kg

Supersett: Nordic hamstring - lårcurl i slynge

10 min magesirkel

Leg ex 3 x 10 x 55 kg



Ei liten pust i bakken, litt påfyll og klar for 60 min spinning intervall

Oppvarming 4 sangar

4 x 4 min med 80% av max pause i 3 min x 4

Nedtrapping 3 sangar

 

Om eg er fornøgd med meg sjølv? OVERSKOT, LYKKE, MEISTRING, FULL AV ENERGI OG PÅGANGSMOT og eit spark bak til den fordømte dørstokkmila, SEIER til meg. BLÆH!

Og no skal god mat nytast i sofakroken med verdens beste samvittighet. Mr Grey ligg å ertar ved sidan av og eg gledar meg til å fordjupe meg i Fifty Shades igjen. 

Biff av storfe steikt på 3 min på sterk varme på kvar side, knasande frisk salat, potetbåtar marinert i olje og krydder, steikt på 200 grader i 30 min og heimelaga kvitløksdressing av magerkesam, kvitløk, sitron, salt og pepper. YUMMI in my TUMMY!!



Du kan du og, du må berre bestemme deg og gjennomføre. Ikkje lytt til hodet, lytt til kroppen. Du vil ikkje angre, eg lovar! SATAN, det føles så BRA å starte veka med to effektive timar!!

*Klapp på skuldra* og GOD mandagskveld. Har du hatt ei fin start på veka?

 


Frukostsuppe...

Eg er hekta. Fullstendig oppslukt. Bok nr 2 er snart utlest og nr 3 må handlast inn. Det er morgenstund for ei sliten nattevakt, og frukostsuppa går ned til side etter side i boka...

Frukostsuppe er ei forenkla variant av havregraut. Supert når ein er på farten eller ikkje har tid til å koke havregrøt av andre årsaker....

Ha store havregryn i ei skål. Ha over melk. Kok opp vann og hell over. Ha k vaniljeproteinpulver, cc og magerkesam. Topp med kanel og granateple. Super start på dagen...

Nå må eg vende tilbake til boka, før julebordsplanlegging, beintrening og spinning ventar...
Ha ein super start på veka folks!


Restitusjon - kva er poenget?

Eg er nok ikkje aleine om å synest at restitusjonsdagar stort sett føles overflødig.

Eg er nok heller ikkje aleine om å gi kroppen mindre restitusjon enn den eigentleg har behov for.

Eg trur neppe eg er aleine om å ha nok kunnskap til å vite kor viktig det er med restitusjon, men som likevel nedprioriterer dette.

Eg er nok ikkje aleine om å ha så stor treningsglede at eg har lyst å trene kvar dag.



For meg handlar det om treningsglede. Ein dag med trening er definitivt ein betre dag enn ein dag utan trening. Trening gir meg så mykje energi og overskot og eg nyte verkeleg ei treningsøkt. Det er rett og slett vanskelig å ta fri frå treninga. Eg veit kor viktig det er med restitusjon, og eg veit kroppen treng kvile. Derfor legg eg motvilleg inn fridagar. 

Det er når ein restituerer ein trenar og når ein trenar ein bryt ned. Og det veit eg så alt for godt. Dersom ein ikkje gir kroppen restitusjon, vil ikkje kroppen bygge seg opp etter ei treningsøkt og ein får ikkej full effekt av den treninga som er gjort. Kvile er minst like viktig som trening. 


Kopp nr 2 med havregrøt i dag!

No sit eg i sofakroken, på min andre restitusjonsdag. Eg har nattevaktshelg og eg kjenner at kroppen treng to dagar fri frå ei hard treningsveke. Litt rastløs, men eg veit kroppen har godt av det. Eg er fullstendig oppslukt i Fifty Shades of Grey, ei stor hjelp når hovudet skrik etter trening. God åha Mr Grey til å avlede meg. 

Treningsveka har sett sånn ut:

Mandag: Styrke bein/mage + spinning intervall (120 min)

Tirsdag: Langtur over Stoltzen og fløyen (120 min)

Onsdag: Styrke på rygg og bryst (60 min)

Torsdag: Styrke på bein + bakkeintervallar (120 min)

Fredag: Spinning intervall + styrke biceps, triceps og skuldre + mage (120 min)


Dagens middag: enchiladas healty style!

Denne veka blei det bere 9 timar trening, men det er 9 gode og effektive timar. Forige uke hadde eg 13 treningstimar, derfor valgte eg å ta det litt rolegare denne veka. Eg køyre treinga mi i syklus, der eg varierer fokus på aktivitet og treningsmengd. Det er viktig å ha roligare uker med trening innimellom, for då har kroppen større overskot dei neste vekene og eg kan gi ekstra på trening.

Mr Grey ligg i fanget på meg og havregrauten er på veg ned. Det mange ikkje tenke over, er at det er like viktig, om ikkje viktigare å fylle opp kroppen på kviledagar. Eg veit mange trur at dei skal ete mindre desse dagane, fordi dei ikkje trenar, men sannheiten er at det er no kroppen treng byggesteinar. Har du kanskje lagt merke til at du er umenneskeleg sulten dei dagane du ikkje trenar? Svaret ligg i setningen vi utheva over: det er når man restituerer man trener og når man trener man bryt ned. Når ein kvile treng kroppen mykje mat og byggseteinar for å bygge opp igjen nedbrytinga som har skjedd på trening, sånn at vi blirsterkare, raskare og meir uthalden. Tull derfor ikkje med maten på restitusjonsdagane!



No må eg vende tilbake til Fifty Shades! Eg er hekta, mildt sagt. Eg diggar at boka held meg i ro nok ein dag, utan at eg føler meg for rastløs og kjempar mot treningstrangen.

GOD SØNDAGSKVELD TIL DEG!

 


Å drømme seg bort...

 
Noko av det beste eg veit, er å drømme meg vekk i frå kvardagen. La oppvasken stå, la regnet herje fritt, la klesvasken vente og kvardagstress vere kvardagstress. Lite er meir befriande, enn å fordjupe seg i ei gripande, spanande og altoppslukande bok. Då gløyme eg tid og stad og kan sluke nokre hundre sider før eg innhentar kvardagen igjen.

Eg starta på denne boka i går og har allerede lagt bak meg 295 sider. Det går utove rmat, søvn og huslege sysler, men eg er hekta. Så hekta at eg droppar fjelltur og blir under dyna for å lese. Så hekta at eg må løpe ut å kjøpe nr 2 så fort eg klare å lausrive meg, sånn at eg ikkje risikerer å lese ut boka på søndag utan å få begynne på oppfølgaren. Fleire som les denne? Eg er fortapt, betatt og fullstendig hekta!

Eg les mykje året rundt. På stranda, i bilen, i sofakroken, på hytta, på jobb (viss det er roleg), på reise..ja, over alt. Tenkte å dele mine favorittar dei siste åra.


1)  Denne har eg les X antal gongar, og både latter og tårer sit like laust kvar gang. Rett og slett ei fantastisk bok. 2) Trur eg leste ut denne boka på 2 dagar, så fantastisk spanande og hjerteskjerande. Filmen kan ikkje måle seg... 3) Denne utgava mi er så slitt at eg vurderer å kjøpe ny. Den har vert med meg både til Fuerteventura, Mallorca, Oslo ++. Denne blir eg aldri lei. 4) MÅ LESES. Trur eg aldri har brytt ut i så fullstendig latterkrampe i mitt eige selskap. 5) Lest ut på ein kevld. Veldig gripande frå første setning. 6) Ei skjønn historie som fenger deg frå første ord. Ei bok du ikkje klarer å legge frå deg.

No må eg vende tilbake til Mr. Grey, mørkt begjær, vaniljesex og Ana. Det står bak på boka at den skal vere så fasinerende at du ikkje vil vere i stand til å gløyme den. Nokonsinne. Og det trur eg på.

Kva er dine favorittar? Mørketida er her og eg sluker sider etter sider. Tips til gode bøker er eg veldig interessert i!

 


Treningsglede under tak!

TAKK og LOV for Sats. Det var heilt tydeleg at han der oppe hadde tenkt å høgtrykkspyle byen i dag, og det firsta pent lite å gå trene ute. Flott med rein by, det er ikkje det, men nok er nok. Gi meg heller snø!

Dagens trening


Når eg trenar over ein time, er eg nøye med påfyll. Ein tom kropp kan ikkje prestere! Protein og karbohjerter er ypparleg mellom to økter!

55 min spinning intervall med høgt tempo og høg frekvens - sånne timar likar vi!

 

Dips

Chins m/strikk

Skulderpress

Bicepscurl m/stang

Sidehev

Triceps nedtrekk kabel

Frothev

Bakside skuldre i cablecross

Hammercurl droppsett

Magesirkel

 

I dag var det så kjekt å trene, at eg kunne fortsett i ein evighet. Trur det må vere dei ekstra timane med søvn eg får på morgonkvisten, eg kan love deg at det er stor forskjell på å våkne 0700 og 0500. 


Stjernearmheving, fantastisk god øving!


Rekedansen - med ball mellom knea, løft først baken og deretter overkropp og dans deg bortover mattene, knallgod for magen! Tiltrekker oppmerksomhet - garantert!

Og med det har eg tilbakelagt 2 effektive timar trening og eg kan slappe av i regnværet med god samvittighet. 

GOD HELG!


Tilbud på dårleg helse!

Det skal søren meg ikkje vere lett å velge sunt. 

Kva er det med oss nordmenn, som gjer at vi går mann av huse for å spare ein tier på ei sjokoladeplate eller køyre om kapp med handlevogna for å sikre potetgull for fleire år fram i tid? Kva er det med desse tilboda som verkar så forlokkande på oss, at vi kjøper langt meir enn planlagt og kanskje puttar ekstra mykje usunne varer i vogna?

Ein kjapp handletur Coop´en var det som skulle til, for å utløyse desse spørsmåla som kvernar rundt i topplokket. Eg har aldri før sett så mange handlevogner, lasta med så mykje usunne matvarer. Eg treng ikkje å legge skjul på at eg gjekk med store auge heile handleturen, og eg må berre beklage til alle som følte seg nedstirra. Men eg har verkeleg ikkje sett liknanade.  Det var tilbud OVER alt. På usunne matvarer vel og merke. Ein ting er heilt sikkert; viss ikkje ein har stø kurs på sunne matvarer når ein er ute og handlar, er det fort gjort å bli lokka til alle slags mulige tilbud. 



Dei usunne tilboda lyser i mot og kan sette fornufta på prøve mang ein gang. I dag gjekk eg på butikken på tom mage, og viljestyrken blei verkeleg sett på prøve. Supertilbod på ferske bollar, tilbud på chips, brus, ferdigmat på rekke og rad. Store gule plakatar lyser i mot og lokkar deg mot seg. Heile vegen gjennom butikken måtte eg gå med skylappar på. Og når du endeleg har kome deg gjennom jungelen, er det sjølvsagt flust av tilbud i kassaområdet. Her skal STÅLVILJEN vere i orden viss ein ikkje fvil ha handelkruva full i "gode tilbud."

Coop´en hadde supertilbud på sjokoladeplater i dag. 12,90 per stykk er jo nesten gitt bort. Det er greit nok. Men skal innrømme eg nesten måpte, då mannen forann meg i kassen stabla 30 sjokoladeplater og 10 pakkar sjokolade på kassabandet. 30 (!!!!!!!) sjokoladeplater. Det er jo eit halvt årsforbruk. Kva er det med oss nordmenn, som let oss lokke av alle desse tilbuda? Kva er prisen på vår helse?

Vi lurer berre oss sjølv. Spør du meg, så er det tilbud på dårleg helse, tette blodårer og overvekt. Er det verkeleg verdt det? Å spare ein tier på ei sjokoladeplate mot å utsetje helsa for dette? For lets face it, dei færraste sparar sjokoladen til neste år, sjølv om det er det vi sjølv trur når vi hamstar. "Gubban, tilbud, no må vi hamstre så har i heilt til neste år." Og så står du der å klør deg i hodet på nyttårsafta og lurer på kor dei 30 platene blei av. For det er det som er fakta for dei fleste. Er det verkeleg verdt det?



Dei færraste hadde fått med seg tilbud på nøtter i løsvekt, isbergsalat og norske epler i dag. Det lyste hjerteinfarkt av dei fleste handlevognene, og då kjenner eg at eg blir litt oppgitt. Vi er ei ressurssterk befolkning med ei evne til å sanke nok kunnskap om kva som er bra for oss og kva som ikkje er. Vi har ansvar for eiga helse, og det er på tide vi tek det ansvaret!

Når det er sagt, forstår eg at det kan vere vanskeleg å stå i mot desse fantastike tilboda som lyser i mot oss. Eg har eit inderleg ynskje om eit helse Norge som snart kan setje ned prisen på sunn mat og slutte med tilbud på mat som berre vil gi helse Norge større kostnadar i arbeidet mot fedme, sjukmeldingar og hjarteinfarkt. Desse tilboda på usunn mat skapar eit behov vi ikkje visste eksisterte før vi går på butikken. Tilbuda lurer oss rett og slett, og spontaniteten blir vår verste fiende. For vi treng ikkje denne usunne maten. Det er ikkje penger spart, som mange sikkert tenke. Det er penger BRUKt, på susunn mat som berre lagar krøll i kroppen. Eg skal ikkje sei at eg ikkje følte meg frista eg og, men eg takkar heller ja til sunn helse.  Kva meinar du?

Frøken krass har fått til både ei og to økter i dag. Godt nøgd og svært sliten ser eg fram til ein kveld i sofakroken no.

Dagens førse økt

Frontbøy

Strak mark

Bulgarsk utfall

Tåhev

Lårcurl i slynge

Hopp opp på høg kasse

Nordic hamstring

Leg ex

Beinpress sittande

10 min magetrening i slynge

Ei god økt med bra trøkk. God kontakt på alle øvelser og smak av syre i surt lårmusklatur. HÆRLIG!

Dagens andre økt

Oppvarming 15 min jogg

Økt: 10 x 1 min motbakke, pause 75 s jogg nedover

Frekvensløp i trapp -10 serier

Nedjogg 15 min


Ready to run med 2xU, tøffaste treningskleda på markedet!

Det er så SERIØST tungt å gjennomføre desse bakkeøktene. Eit fysisk helvette og ein evig krig med psyken. Men GUBBAN kor godt det er når ein er ferdig, då er det verkeleg ingenting som kjennes betre. Sjølv om Mari måtte poengtere at eg slepte beina etter meg på nedjogg, konkluderer eg med ein bra treningsdag.

Eg likar å dele inn treninga mi på denne måten. Tunge og lette dagar annakvar dag. Viss eg trenar tunge intervalløkter ein dag, beintrening den neste osv, får kroppen aldri restituert seg. Derfor køyre eg knallhardt ein dag på bein og lettere neste og gjerne tungt på overkropp. Dette funker for meg!

No er et sofakroken, godt begravd i puter og pledd, omringa av stearinlys. Eg skal starte på ei ny bok, og GLEDER meg til det. Når mørketida kjem, likar eg å drømme meg vekk i bok etter bok. Nokon som har lest denne?

Ha ein NYDELEG torsdagskveld. KOS deg, det fortene du!

 





Å vere lykkeleg, er meininga med livet. Å skape ein god livsstil er utfordinga. Min veg til eit lykkeleg liv, går gjennom sunn og variert kost, mykje trening og rett balanse i kvardagen. Livet er rikt viss ein huksar på å nyte kvar dag, unne seg litt av alt, og gjere ting med måte. Tag along and enjoy my life! Instagram: geijerstam

Kontakt: Geijerstam@msn.com


Follow on Bloglovin

Designet er laget av:

Kategorier

Mest Leste Innlegg

Sånn heilt passe
Min veg til ein sunn livsstil
Veit du kva som verkeleg får det til å KOKE på innsida mi?
Du lurer berre deg sjølv...
God nok?!
Kva vil DU med livet ditt, eigentleg?
Komfortsone..in or out?
Dei store kontrastane i livet...
Kva er prisen på di helse?
I mitt kjøleskap...
Du blir kva du et!
Karbohydrat bit ikkje
3 minus 2 vil alltid vere 1
Når eg blir gamald...
W.H.O A.M I. ?
M.A.G.I.S.K. M.O.R.G.O.N.T.R.E.N.I.N.G
Balanse i livet
Kor sunt er det eigentleg å vere "sunn"?

Arkiv

Siste innlegg

Sponset


hits